Flandria

Tijdens de Bollekesfeesten en de nacht van de musea zijn wij gewoon met de Flandria gaan varen.

´t Moet een jaar of 35 geleden zijn dat ik nog voet aan boord van zo´n schip gezet heb. Toen vaarden we met heel ´t gezin naar Vlissingen en terug (met onderweg kieken met frieten), nu vaarden we tot aan de Kennedy tunnel, van daar naar ´t Sint Annekesstrand en dan terug naar ´t ponton aan ´t Steen.

Onderweg werden we plots verrast door La Esterella die uit de luidsprekers schalde. Raar moment...

 Stamnummer 89/02430

Matroos/milicien Wattenbergh Werner
Kazerne : zeemachtkazerne Brugge

Opleiding tot chauffeur alhoewel ik nachtblind ben en ab-so-luut geen dieptezicht heb

• Belgische en Duitse wegcode kennen en theoretisch examen van af leggen: "Als ge buist, kunt ge de rest van uwen dienst gaan afwassen"
• leren rijden met kamions zonder gesynchroniseerde versnellingen - da´s dus schakelen met tussengas geven
• door de Leuvense buurten karren met M.A.N.´s van ´t leger die vlot over een Mini Cooper bolde als je niet op tijd remde (wat een paar weken daarvoor effectief was gebeurd, de chauffeur van de Mini kan het niet meer na vertellen)
• leren schieten met FAL´s en Vigneron´s van de jaren 50 - nog nooit zo´n schrik gehad als toen naast mij iemand zijn FAL op automaat sprong en zijn derde kogel al recht omhoog vloog omdat de terugslag te groot was, gelukkig blokkeerde toen dat kreng maar ik vergeet nooit meer de gezichten van de verantwoordelijke onderofficieren.
• camouflage technieken - enorm interessant met blauwe marinepakjes aan je proberen te verstoppen in een groen bos. Doordat we geen camouflage schmink bij hadden moesten we modder op onze gezichten smeren - bleek die modder toch wel vol rode wormpjes te zitten.
• het verschrikkelijk slechte eten van de Mess Troep - die verdwaalde pensioengerechtigde para die er de plak zwaaidde zal ik niet licht vergeten
• ´s avonds de obligatoire kroegentochten door Heverlee of de plateau´s bier die verzet werden in de kantine
• traangas oefeningen in een afgesloten bunker een aftands gasmasker opzetten waarna een traangasgranaat tot ontploffing werd gebracht. Iedereen moest zijn filter losdraaien en doorgeven (we stonden met zijn 60 in een cirkel) tot dat bevel werd gegeven om onze filter terug op te schroeven. Ik had er toen 2 in m´n hand - aan de overkant van de cirkel stond iemand fameus te gesticuleren om de zijne terug te krijgen.

 Zomeruur

´k Ga er niet over klagen - ´k heb er absoluut geen problemen mee, maar wil nu eens eindelijk elke klokkenmarchand er voor zorgen dat elke klok automatisch overschakelt?? Wat een gedoe om al die dingen juist te zetten.

Efkes meetellen hoeveel klokken we hebben:

• elke slaapkamer één: totaal 3
  
• keukenklok : totaal +1 = 4
• DVD recorder + DVD speler : totaal +2 = 6
• horloges: totaal +3 = 9
• thermostaat: totaal +1 = 10
• auto´s: totaal +2 = 12
• fototoestellen: totaal +6 (zonder zwans) = 18
• draagbaar GPSken: totaal +1 = 19
  
• 3 gsm´s: totaal +3 = 22
  

Toen ik tegen Bertje zei dat de klok was gewijzigd, dacht hij dat er vanacht iemand al onze klokken was komen juist zetten - was´t maar waar.

 60.000 keer mijn foto´s bekeken - dankuwel&merci

 Schrijfvauten in de gazet

Dat een gewone sterveling fouten maakt, geen probleem. Ik maak ze zeker, dagelijks, maar ik ben dan ook geen schrijver.

Van een krant mag je meer verwachten, maar dan kom je bedrogen uit:

 Verschieten

Als je ´s morgens vroeg op ´t werk via je RSS feed een bericht binnenkrijgt dat er een gaslek is gemeld vlakbij je huis  en je weet dat je vrouw rustig thuis is:

 

Efkes naar huis bellen om te horen of alles in orde is? Of genereert een rinkelende telefoon een vonk waardoor ik straks noch vrouw, noch huis terug vind?? Toch maar efkes gebeld, ze wist van niets, had wel wat sirenes gehoord en wou net de ramen gaan wassen. Ik heb voorgesteld om maar efkes te wachten met die ramen... 

Gelukkig kwamen daarna de volgende berichten binnen gerold:

en

 Mijn hersenen worden gepubliceerd - vervolg

(c) Stedelijk Museum De Lakenhal Leiden.

 Wedden...

...dat ik op 10 juni weer voorzitter zal zijn bij de verkiezingen?

Ik voel het al van ver aan komen:

Premier Guy Verhofstadt heeft woensdagmiddag aangekondigd dat de federale verkiezingen zullen plaatsvinden op zondag 10 juni. - dixit GvA

 Lente moe

Kan dat? Nu al lentemoe? ´t Is waarschijnlijk dat warm weer dat mijn lichaam in lente toestand brengt en mijn energie gewoon wegzuigt. Futloos - zelfs nog amper zin en fut om dit te schrijven.

Moe...
 

 Een nieuw jaar

is pas begonnen - met wat vuurwerk hier in de straat, nogal veel eigenlijk - ik stond op het punt de politie te bellen voor burenlawaai.

De feesten zijn achter de rug, de voornemens al dan niet gemaakt.

We kunnen weer efkes vooruit...

 
Oh ja, wij sturen quasi geen kaartjes meer de wereld rond, hier vertrekken alleen nog emails. Mochten we u vergeten zijn:

 Belgie - RTBF - heisa

´k Vind dat eigenlijk wel grappig - heel die polemiek die de RTBF heeft opgestart na hun program over Vlaanderen als mini-staatje.

Maar eigenlijk wil ik gewoon Belg blijven, tezamen met de Walen en de Brusseleirs. ´k Ben compleet niet geïnteresseerd wie z´n geld over welke taalgrens gesmeten wordt en wie daar wat mee doet.

Je suis Belge, moi, pas Flamand, pas Wallon, pas Brusselois! BELGE!

 Opnames van Go IV in het fort van Edegem

Canon EOS 400D Digital | 1/50 | f/4 | 114 mm | 0/3 EV | ISO 400

 Den Innovation

Vandaag een hoek willen afsnijden door efkes door den Innovation op de Meir te gaan - kwestie van tijd te winnen, dacht ik. Maar dat sloeg vies tegen, want toen ik nog geen stap binnen was werd ik al geveld door de geur van "Soir de Paris" en "4711".

Da´s al sinds mensenheugenis een vergaarbak van gepensioneerden die echt niks beter te doen hebben. Als je daar per paarse permanent een euro krijgt, ben je op een paar uur binnen - gegarandeerd.

En de indeling van die winkel is, volgens mij, de afgelopen 40 jaar echt niet veranderd - je komt nog altijd van de roltrappen recht de beha´s binnen gestapt. En niet direkt de meest modieuze modellekes maar direkt de F- en G-cups in stevige flannel en ondersteunt door echte baleinen.

De verkoopsters die daar werken zwalpen u voorbij in een wolk van goedkope parfum en lagen schmink. Achter elke bocht verwacht je Mrs Slocombe of Mr Humphries tegen het lijf te lopen.

Zalige winkel!

 Mijn hersenen worden gepubliceerd

Vorig jaar in oktober heb ik een hersenscan laten maken, de geneeskundige wereld wou zich toch eens buigen over het fenomeen migraine dat mij al jaren teistert. Buiten m´n hersenen hebben ze niks gevonden.

De resultaten van die scan had ik op een CD-Rom meegekregen en na wat gepruts had ik er dit van kunnen maken:

Nu, meer dan een jaar later, heeft iemand deze beelden ontdekt en me gevraagd of ze de 9 afzonderlijke foto´s mogen gebruiken in een publicatie van het Stedelijk Museum de Lakenhal (Leiden, Nederland) over het menselijk brein die in december zou uitkomen.

Ik hoop alleen dat de Nederlanders niet te zeer gaan verschieten als ze zien dat een Belgische hersenpan wel volledig gevuld is:)

 "Gij zult sterven op uw 42ste..."

Dat werd me ooit voorspeld door mijn docent wijsbegeerte in de hogeschool - waarom weet ik nog altijd niet.

Dit is mijn 42ste levensjaar.

Mocht het zover komen, lees dan dit maar voor:

Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever: I was wrong.

The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood.
For nothing now can ever come to any good.

W.H. Auden

De griezel.
 

 Lost - weer verslaafd

Ze zijn weer vertrokken. Jaargang 3 here we come A Tale of Two Cities The Glass Ballerina Further Instructions Every Man for Himselfs The Cost of Living Daar gaan m´n avonden :)

 Electricity hell

Ons huis staat onder stroom behekst door kwelduivels, gremlins en nog wat van dat gespuis.

Sinds een viertal dagen:

• springen hier spontaan 8 lampen kapot
• loopt regelmatig ons afwasmachien over
• heeft onze tv het begeven

 Gemeente- en provincieraadsverkiezingen Part III

De verkiezingen zijn achter de rug - voor mij als voorzitter toch - enfin, dat hoop ik...

Om 5 uur wakker geschoten en maar op gestaan, ik had de wekker om 6u20 gezet om op tijd op het kiesbureau aanwezig te zijn.

Om 6u45 daar aangekomen en mijn eerste bijzitter was er al. Daar hou ik van, mensen die gemotiveerd aan zoiets beginnen. Liever dat dan een hoop zageventen die heel de dag verkl*ten.

Iedereen kwam op tijd binnen, mijn voltallig bureau was er voor half acht. 2 plaatsvervangende bijzitters incluis maar die mochten vrij vlug terug naar huis.

De mensen kort uitgelegd wat er van hen verlangd werd en de boel opgestart - de pc´s die dateren van voor 1995 (386ers) laten opstarten van diskette duurde een eeuwigheid - en dat gingen we die dag nog ettelijke malen meemaken.

Stipt 8 uur stonden de eerste kiezers al aan te schuiven. Zoals precies in stenen tafelen staat gebeiteld: de gepensioneerden waren natuurlijk eerst.

Mijn bijzitters, secretaris en adjunct-secretaris waren één voor één parels: zonder gemor maar met veel gelach hebben ze zich heel de dag door volmachten, kiesbrieven, identiteitskaarten, stukken taart, sloten cola en water gevochten.

Zelfs toen om half vier, met het einde in zicht, alle 5 PC´s (en er zijn er maar 5) crashten. Klein s-t-r-e-s-s momentje, morrende kiezers, rij die alsmaar aangroeide en pc´s die bleven crashen. Uiteindelijk hebben we er 3 terug aan de praat gekregen en hebben we op tijd de stemming kunnen afronden...
 

En dan nog heel de papierwinkel in orde gebracht: PV´s, aanwezigheidslijsten, stiplijsten, lijsten voor dagvergoeding. ´k Heb nog nooit zoveel keer mijn naam en handtekening moeten zetten als vandaag.

Toen het kiesbureau afgesloten was, had ik nog de eer alle paperassen en stemdiskettes naar de vrederechter te brengen - gelukkig verliep ook dat allemaal vlot.

´t Is voorbij.... pfffft.

En ´t is genoeg geweest - voorzitterschap mag gerust door iemand anders waargenomen worden de volgende keer. 

 Geschokt

Geschokt ben ik door dit bericht ("Over 40 and still fabulous - Modern women aren´t letting middle age hold them back") en niet zo zeer door de inhoud maar wel door het feit dat ik plots besef dat ik aan mijn "middelbare leeftijd" ben begonnen - eigenlijk al bijna 2 jaar in zit.

De "middelbare leeftijd" ligt tussen je veertigste en je zestigste levensjaar.

En wat lees je nog meer:

• De middelbare leeftijd is de tijd waarin een man steeds denkt dat hij zich over een paar weken weer net zo goed zal voelen als vroeger.

• Kindertijd: de levensfase waarin je gekke bekken trekt in de spiegel.
  Middelbare leeftijd: de levensfase waarin de spiegel wraak neemt.
  
  
• Een man heeft de middelbare leeftijd bereikt als hij lichten begint uit te doen omwille van de besparing in plaats van om de sfeer.
  
  
• Je hebt de middelbare leeftijd bereikt als je van een dokter en niet van een politieagent te horen krijgt dat je het wat kalmer aan moet doen.

En wat lees ik nog meer:

Middelbare leeftijd wordt ook wel volwassenheid genoemd (kan ik mee leven) maar ook overgang (brrr - ´k krijg spontaan visioenen van prostaat onderzoeken, viagra pillekes, midlife crisis en wat nog meer).

 Anderlecht

Bert is, sinds dit schooljaar, officieel ingeschreven als voetballer bij VDP Sport in Kontich. Voorlopig zit hij nog efkes in IPW (Interne Pupillen Werking) maar vanaf januari gaat hij competitie spelen. Iets waar hij enorm naar uit kijkt. De IPWers houden zich momenteel nog bezig met op een speelse manier omgaan met een bal en een klein matchke ter afsluiting.

In competitie wordt er ´s woendags getraind en ´s zaterdags een match gespeeld tegen een andere ploeg.

Een uurtje geleden telefoon gekregen, per uitzondering mag hij nu zaterdag een échte match gaan spelen. Zijn reactie : "Tegen Anderlecht?".

Ambitie quoi!

En ik, ik kan niet mee naar zijn eerste match - ik had me al maanden geleden ingeschreven voor een Flickr dag. Maar ik ben er zeker van dat ik de volgende decennia nog genoeg langs de zijlijn zal staan supporteren! 

 Gemeente- en provincieraadsverkiezingen

Had ik het heugelijke nieuws al verteld dat ik ben verkozen tot voorzitter van een stembureau op 8 oktober? Neen, wel bij deze is dat dan gebeurd.

Ondertussen heb ik ook al mijn bijzitters, plaatsvervangende bijzitters, secretaris en adjunct-secretaris uitgekozen via een onschuldige kinderhand (maar wel rekening houdend met personen van wie de echtgeno(o)t(e) ook al op een lijst staat).

Ongelooflijk wat een schrijfwerk daar bij aan de pas komt, en dat voor iemand die enkel nog via een klavier schrijft is dat niet van de poes. Maar soit, alles is geschreven, iedereen is op de hoogte gebracht, enveloppen zijn dichtgekleefd en vertrekken vandaag of morgen met de snail-mail naar hun bestemmelingen. Op naar 8 oktober (maar nog eerst een avondlijke vergadering in de plaatselijke gemeente-raadszaal voor een spoedcursus: Hoe word ik een goed voorzitter).

We kijken er naar uit. Vive la démocratie!

 Nazomer

De derde dag van m´n voedselvergiftiging - de maag wil al terug mee maar de darmen zien ´t nog niet zo zitten. Toch geniet ik van die laatste zonnestralen, voor dat we ´t weten is ´t weeral herfst en zitten we weer met heelder dagen grijze luchten.

Van ´t weekend mijn draadloos netwerk terug de lucht ingekregen en nu zit ik dus onder de parasol te internetten - bloedheet is´t hier maar ik geef niet op: ik blijf zitten tot ik helemaal weggezweet ben.

Ondertussen ook goed nieuws gekregen van de school van Bertje - hij mag vanaf volgende week starten in de kangoeroeklas (soort klas voor hogerbegaafde kinderen). Normaal moet hier een IQ test aan vooraf gaan maar die kan pas opgestart worden eind oktober en iedereen in ´t school is toch al overtuigd dat hij hoog genoeg zal scoren.

Honderd minuten per week worden hij en een klasgenootje uit de klas gehaald en mogen ze aan projecten gaan werken op hun niveau in de kangoeroeklas. Ik ben benieuwd...

De afgelopen dagen is bij mij het programmeervirus weer beginnen kriebelen, ik loop met een aantal ideeën rond die uiteindelijk ooit wel eens zouden moeten leiden tot iets dat in de verte op een echte applicatie gelijkt:

• een nieuw blog systeem waar meerdere mensen mee kunnen bloggen en dat verscheidene blogs voedt (bvb deze blog en eentje voor Maureen)
• een beter systeem om m´n foto´s te beheren, ik heb er al veel geprobeerd maar geen een doet wat ik wil dat het doet:
1. EXIF en IPTC aanpassen (ALLE velden)
   
2. GEOTagging - koppelen met je GPS en automatisch foto´s synchroniseren
3. uitgebreide zoekfunctionaliteiten (op ALLE EXIF en IPTC velden)
4. opladen naar Flickr met alle toeters en bellen

 Decathlon awoert

Eindelijk mijn fiets terug.

Die klojo´s van Decathlon hebben absoluut geen kaas gegeten van Customer Relationship Management, hah! Ze gooien één of andere pipo buiten en geen kat weet waarmee die bezig was. Gevolg: ik zit maar te wachten en te wachten op een telefoon die er nooit zal komen. E-mails beantwoorden ze ook al niet meer en als je belt gebaren ze van "Krommen Haas".

Totdat je heel rustigskes heel kwaad wordt en vrij astrant zegt wat je van hun manier van doen denkt. Plotseling mag je een spiksplinternieuwe fiets gaan afhalen - binnen de 2 uur nog wel! Terwijl ik er al een m.a.a.n.d op wacht.

En dan riskeren ze het ook nog van in de winkel je te laten wachten, daar te gebaren van "Krommen Haas" en je door te sturen van ´t kaske naar de muur.

Voor minder begin ik te gillen en ze hadden geluk dat ik niet gewapend was! Maar soit, ik heb een nieuwe fiets - ik weet alleen niet of ik er nog van ga kunnen genieten. ´k Ben een beetje verzuurd, peins ik :(

(en als puntje bij paaltje komt denkt één of andere BMW trut dat ze kan voorkruipen! 6 liter gal heeft die trees over haar heen gekregen. Neh!

 

 Zelfkennis

MBTI-gewijs ben ik een ENTP type - één van de 16 mogelijkheden. Het leidt tot een bepaalde vorm van bevestiging als je na een serieuze test dingen leest die kloppen, in tegenstelling tot veel andere tests die zo algemeen zijn dat ze op iedereen van toepassing kunnen zijn.

Wat is nu een ENTPer zoals ik in 4 korte zinnetjes:

Extraversion (E) Geeft er de voorkeur aan energie te halen uit de buitenwereld van activiteit, mensen en dingen.
Intuition (N) Geeft er de voorkeur aan zich te concentreren op patronen, verbanden en mogelijke betekenissen.
Thinking (T) Geeft er de voorkeur aan beslissingen te baseren op logica en een objectieve analyse van oorzaak en gevolg.
Perceiving (P) Houdt van een flexibele, spontane aanpak en geeft er de voorkeur aan alle opties open te houden.

De andere mogelijkheden zijn

Introversion (I) Geeft er de voorkeur aan energie te halen uit de innerlijke wereld van gedachten, gevoelens en ideeën.
Sensing (S) Geeft er de voorkeur aan zich te concentreren op informatie verworven via de vijf zintuigen en op praktische toepassingen.
Feeling (F) Geeft er de voorkeur aan beslissingen te baseren op een waarderingsproces en houdt daarbij rekening met wat er belangrijk is voor mensen.
Judging (J) Houdt van een geplande, georganiseerde levenshouding en geeft er de voorkeur aan dat alles beslist is.

Je bent dus altijd E of I, N of S, T of F en P of J. Wat leidt tot 16 types:

ISTJ	ISFJ	INTJ	INFJ
ISTP	ISFP	INTP	INFP
ESTP	ESFP	ENTP	ENFP
ESTJ	ESFJ	ENTJ	ENFJ

Eén korte uitspraak typeert een ENTP wel echt:

Discuteren met een ENTPer is als modderworstelen met een varken, na een tijdje besef je dat ze het graag doen...

 Er even tussen uit

Ons weekendje samen zonder kinderen hebben we doorgebracht in Engeland - in Kent om precies te zijn.

Zaterdag ochtend vertrokken naar Calais met de auto en daar de Eurotunnel genomen - rare bedoening, heel veel poespas en grootse gebouwen maar héél weinig volk dat effectief de trein neemt. Het gaat wel ongelooflijk snel, 35 minuten later sta je al aan de andere kant van ons zeetje.

We hadden een hotelletje geboekt in Folkestone en dat bleek zowel hotel, als karaoke bar, als Thais restaurant te zijn. Gelukkig was de kamer heel goed geïsoleerd en hebben we van heel dat karaoke gedoe niks gehoord.

Folkestone is een bizar stadje: aan de ene kant heel arm en bouwvallig, aan de andere kant staan de mooiste Victoriaanse huizen die je je maar kan voorstellen. Ook de zee is hier helegans anders dan bij ons, terwijl het toch echt wel dezelfde is. Het water is veel blauwer en helderder omdat hier quasi geen zandstranden zijn (denk ik). Die blauwe zee samen met die witte rotsen is echt wel imposant. Je waant je ergens veel verder weg dan dat je feitelijk bent.

Raar volk ook, die Britten. Ze zuipen fluitjesbier dat ongelooflijk duur is per pint, ze lopen vol tatoeages heel de dag rond in voetbaltenue, ze hebben geen bediening aan tafel: ga alles maar zelf halen en hoop maar dat je ze verstaat want ze passen zich absoluut niet aan, zelfs niet als ze door hebben dat je geen Brit bent.

Een ware verademing toen we ´s avonds in een echt, goed Italiaans restaurant gingen eten. De bediening daar was één van de vriendelijkste dat ik ooit heb meegemaakt en ´t eten was ongelooflijk lekker.

´s Anderendaags afgezakt naar Canterbury om eens naar hun kathedraal te gaan kijken, bleek die enkel open te zijn voor groepen en was ook nog eens de helft gesloten wegens verbouwingen. We hebben dan maar wat in ´t centrum rondgewandeld wat wel de moeite was als je van oude gebouwen en grappige winkeltjes houdt.

Dan doorgereden richting Sandwich om in St Margarets Bay aan´t strand een kleffe pistolet te gaan eten. Wel een wreed schoon plekske.

Uiteindelijk door Dover terug naar Folkestone gereden en daar nog wat gaan wandelen.

Rond 17u zaten we al terug op de trein richting Frankrijk. Met een culinaire tussenstop in Koksijde en de nodige files zijn we ´s avonds laat terug thuis aangekomen.

´t Was goed!

Nog meer foto´s? Klik hier!

 Avondlunch op Antwerpen Plage

foto (c) Maureen Wattenbergh

Zalige plek - heel Antwerpen komt daar samen, jong en oud, in- en uitheems, hetero, lesbo, bi en wat nog meer.

Radio Minerva geeft dansles terwijl hoogbejaarde, gebruinde homofielen nog een laatste halve liter bier (uit de frigobox) achterover slaan.

Multiculti-dinges quoi!

 Eric Clavie - freelance copywriter

Knijpt er even tussen uit en doet dat met volgend berichtje:

 Een goede daad

Vandaag gaan kayakken met Greet en de kinderen in La Roche en Ardenne (waar we vroeger gingen kamperen). Droog en proper op 200 meter van de finish aangekomen, zie ik daar ineens een man staan roepen naar zijn hond - een Duitse Brak. Die was op de schuine, stenen oever van de Ourthe terecht gekomen en kon voor noch achteruit. Zijn baasje was de wanhoop nabij want hij kon ook niet naar zijn hond, die stond te janken van miserie.

Ik mijn stoute schoenen aangetrokken en met Bertje voorin daar naar toe gepeddeld. Efkes gebabbeld met de eigenaar om de situatie goed in te schatten en zeker te zijn dat dat beest mij niet zou verscheuren, een Brak is nu eenmaal geen schoothondje, en dan naar de hond geroeid. Die kwam direkt kwispelend naar mij toe en ik had mijn kayak nog niet goed langszij gemanoevreerd (ja, ik ben niet voor niks een expert met kayaks :) ) of hij sprong al op mijn schoot.

20 kilo kletsnatte hond op mijn droge, propere broek en stinken dat dat doet zo´n nat beest. Kwam daar nog bij dat ik niks meer zag, dus maar op de tast naar de eigenaar geroeid.

Kortom: een blije eigenaar, een gelukkige hond, een vuile broek en een warm gevoel.

 Ochtendstond heeft...

...goud in de mond.

Sinds een paar jaar sta ik vroeg op terwijl daar helemaal geen reden voor is. Buiten een lichamelijke dan: mijn rug. Om half zes begint die te knagen en te zeuren en moet ik uit bed. Langer liggen gaat en slapen ook maar dat bekoop ik de rest van de dag.

Deze morgend hetzelfde verhaal: half zes wakker en opgestaan. Koffie gezet, banaan naar binnen gespeeld en wat zitten suffen achter mijn pc.

Totdat ik het lumineus idee kreeg om nu eindelijk eens wat fotookes te gaan trekken van den boerebuiten bij ´t ochtendkrieken. Dus, fototoestel op de rug, extra batterijen in de broekzak en de op de fiets gesprongen richting Lier.

F.A.N.T.A.S.T.I.S.C.H

Alles en iedereen slaapt nog, zelfs de dieren draaien precies in weekend mode. Stillekesaan start de dag, de zon komt piepen tussen de bomen en je voelt de warmte opkomen.

Dieren worden wakker, in de verte hoor je een paar jagers schieten en ik, ik schoot ook : foto´s.

 Een ongeluk komt nooit alleen

Een klein overzicht van de afgelopen 7 uur:

15:00: Maureen botst per fiets met een bejaarde dame die vluchtmisdrijf pleegt, resultaat: kapotte knie en pijnlijke pols

15:30: Ouderavond bij Bert - hoera - hij mag naar het tweede

16:50: Een oude sasa beslist mijn auto te rammen en pleegt vluchtmisdrijf, ik ben zo verbouwereerd dat iemand een stilstaande auto (de mijne) ramt tegen 30 km/u in een cabriolet en niet hoort of ziet waar tegen hij rijdt, dat ik vergeet zijn nummerplaat te noteren. Ik weet begot zelfs het merk niet, alleen dat het een zwarte cabriolet is met een hoogbejaarde kalende sasa die niet kan rijden.

17:00: Politiekantoor in Hove is gesloten, ik moet me persoonlijk in Edegem gaan aanmelden. Lang leve HEKLA.

17:30: ouderavond op Maureen´s school - alles picobello - ze mag naar het vijfde

18:00: politiekantoor Edegem is wel open. "We maken een klein peeveeke op, hé meneer". Mijn auto is geschramd van voor naar achter :( maar gelukkig niet ernstig (De leasemaatschappij eist echter dat je een pv laat opmaken)

18:30: avondeten: Maureen klaagt over pijn in haar pols, ze kan haar hand niet goed bewegen en ze kan niet knijpen

19:00: Spoedafdeling van ´t UZA (nog maar eens). Platen pakken, trekken en sleuren door 2 vriendelijke dokters. Waarschijnlijk een zware kneuzing en niks gebroken (maar ze zijn niet zeker). Als het binnen 4 dagen nog pijn doet, is er waarschijnlijk één of ander minuscuul botje toch geraakt. Klemverband aan en 4 dagen niet sporten.

21:15: Eindelijk thuis...

 Rug perikelen - Last part

Daarstraks voor de, hopelijk, laatste keer naar het UZA geweest. De neurochirurg moest beslissen, aan de hand van mijn MRI uitslagen, of ik al dan niet geopereerd moest worden voor mijn hernia.

Heel de uitleg nog eens gekregen over lumbagos, hernias, L4-L5, discussen, tussenwervelschijven, slijtage, ouderdom, opstijgende componenten, tintelingen en spierpijnen en wat-nog-allemaal ?!

Maar het ziet er heel goed uit: geen opstijgende component die op de zenuwen drukt, geen component die doelloos rondzweeft tussen de zenuwbanen. Alles OK buiten dan die ontsteking, meneer, waar we u een pikuur voor gaan geven in de rug zodat je ´s morgens niet meer wakker wordt om 4 uur van de pijn in uwe rug.

Ik peins dat ´k er vanaf ben…

 In de streekkrant

 Kapotte Rug Part X

Volgens mijn kinesist gaat alles de goede kant op. Hij heeft mijn dura mater en mijn diafragma via cranio sacrale methodes wederom aan de praat gekregen en dat voelt goed. Ik beweeg weer bijna zoals vroeger. Thuis moet ik oefeningen doen: spieren strekken die ergens in mijn buik zitten en mijn diafragma zelf wat stimuleren (’t komt er op neer dat ik mijn ribbenkast met mijn handen moet uit elkaar houden elke keer als ik uit adem - niet makkelijk).

Maar toch moest ik vandaag een MRI laten nemen: een magnetische resonantie scan. Stel u voor dat je op een wipplank ligt, dan in een heel smalle buis wordt geschoven met oorbeschermers op en een ziekenhuiskleedje aan (met bloemekes en verder in mijne pure) en dat ze dan 20 minuten lang afgrijselijke techno en industrial noise muziek door die buis blazen waarbij je over heel je lichaam nog ligt te tintelen ook. Da’s een MRI.

15 juni mag ik de uitslag gaan aanhoren: ben eens benieuwd wat er met mijn opstijgende discus hernia is gebeurt?!

 Diergaarde Blijdorp - Rotterdam

Een abonnement bij de Zoo van Antwerpen levert elk jaar opnieuw een aantal gratis toegangen op. En daar hebben we nu eens dankbaar gebruik van gemaakt.

Een uitstap naar het verre noorden: Diergaarde blijdorp in Rotterdam. En zonder gps en zonder kaarten - ik voelde mij helegans verloren, maar we zijn er geraakt. Dankuwel mappy!

Het verschil met de Zoo van Antwerpen en Plankendael is enorm. Vooral de eerste kilometer als je door het oceadium wandelt. Prachtige aquariums, gigantische buizen waar je door loopt terwijl boven je de haaien en zeeschildpadden zwemmen en nog meer fraais (zoals kwallen in een blauwe spotlight).

Daarna wordt het wat minder mooi en kan onze zielegoo en Plankendael terug ruimschoots concurreren.

Nog een meevaller: je krijgt de Zoo + Plankendael + Aquatopia + de vlindertuin van Knokke allemaal voor de prijs van 1 (en in ons geval, dankzij ons abonnementje, gratis).

Nederlanders fotograferen ook véél meer dan Belgen. Honderden mensen liepen daar rond met fototoestelletjes, gsm’s met ingebouwde lens maar ook 2 kerels met Nikon apparatuur van een paar duizend euro. Toeters van een halve meter erop en flitsen om ‘t sportpaleis mee te verlichten.

Een aanrader, of had ik dat al gezegd??

 Dinosaurus

Vandaag door een collega zo genoemd: een dinosaurus. Ja, gij daar! Gij noemde mij zo!
Omdat ik geen skype heb en geen msn chat en dinges en omdat we dringend ‘t een en ander aan elkaar moesten diets maken en dus maar via de telefoon met elkaar gebabbeld hebben. Zó ouderwets!
Ik, een dinosaurus!

Pleh.

 Kapotte Rug Part IX

Gisteren nog eens bij de geneesheer van ‘t UZA geweest. Vermits ik nog altijd pijn heb (en fameus) en ik sommige bewegingen (bukken, zijwaarts plooien, knieën hoog heffen) nog steeds niet kan uitvoeren moet ik een MRI laten uitvoeren en daarna langs gaan bij een neuro-chirurg. Yep, de kogel is door de kerk : een operatie aan de rug is waarschijnlijk de enigste oplossing om mij van de pijn te verlossen.

Volgens de geneesheer is het een operatie van niks maar ik ben er niet gerust in. Ze komen verdacht dicht in de buurt van een aantal cruciale zenuwbanen en het ruggemerg.

Agenda:

1. 31 mei: MRI
2. 15 juni: afspraak neuro-chirurg

In de tussentijd: afzien!

 Kapotte Rug Part VIII

Na één maand thuis te hebben gezeten ben ik deze week terug gaan werken.

Niet goed gegaan: meer dan een uur zitten is moordend, regelmatig rondwandelen is de boodschap en zeker niet blijven stilstaan. Probeer dat maar eens met een buro-jobke gelijk het mijne. Mensen bekijken u nogal raar (maar dat begin ik gewoon te worden…) als je tijdens een vergadering heel de tijd over en ‘t weer loopt, geen moment stilstaat terwijl je met iemand in de gangen staat te babbelen en nogal rare bewegingen maakt op je stoel terwijl je zit. Maar ‘t moet want anders hou ik het niet vol.

De dokter wou me nog niet laten werken - de kinesist heeft me gewaarschuwd dat ‘k ging afzien. En gelijk hebben ze, allebei. Maar nog langer thuisblijven lag moeilijk - met klanten die ook hun problemen hebben die opgelost moeten worden en bazen die werk gedaan willen zien.

Op het thuisfront loopt ook niet alles van een leien dakje: Greet moet ‘t gras afdoen, de vuilbakken buiten zetten: kortom al het hef-, duw- en trekwerk komt op haar terecht, Bert wil zo graag voetballen met mij maar na 2 keer tegen de bal sjotten valt mijn rug uit elkaar, alleen Maureen heeft er weinig last van. Tot ze deze morgen nog eens op mijn schoot wou komen zitten (en nu ze 10 is, worden die momenten alsmaar schaarser) en zelfs dat niet ging :(

We zullen nog maar wat Dafalgan gaan inkopen zekers.

 Eindelijk lente

Sinds een paar dagen kunnen we terug naar hartelust:

• buiten eten onder onze nieuwe parasol met kantelfunctie om de zon uit onze ogen te houden
• gaan fietsen zonder regenjassen, dikke truien, handschoenen en sjaals
• volop terug foto’s trekken van beesten en bloemen
• in de trommelhoeve hoeve-ijs gaan eten a volonté

 Nieuw stalen ros

Vandaag aangeschaft in den Decathlon. Een nieuw stalen ros, nadat de oude op welverdiend pensioen is gestuurd.

Eigenlijk was het eerst de beurt aan Greetje maar die vond haar goesting niet (te klein, te slecht zadel, te veel wielen, vrouwenpraat kortom), en dus heb ik er maar één gekocht. Mijn ouwe fiets was even versleten als de hare, neh.

 Minder valide - Kapotte rug Part VII

Om m’n rug sneller te laten recupereren moet ik de nodige beweging nemen: wandelen, fietsen of zwemmen.

Vermits mijn fiets kapot is en ik ‘m op zijn kop moet zetten om ‘m te repareren - wat niet gaat met mijn rug (catch 22) - kan ik dus niet fietsen.

Mezelf aan- en uitkleden in een krappe ruimte wordt een giller - ik vermoed dat ik in mijn onderbroek het zwembad zal moeten verlaten. Zwemmen zit er dus efkes niet in.

Dan gaan we maar wandelen - maar niet te ver. Nu hebben ze hier en daar een goede oplossing voor gevonden: rolstoelen. In Planckendael reserveer ik een rolstoel en gebruik die enkel als m’n rug niet meer toelaat verder te wandelen (ongeveer na 200 meter). Dan mogen de kinderen mij efkes duwen totdat ik wat gerecupereerd ben en dan kan ik weer 200 meter wandelen.

Beziens dat je dan hebt: nu weet ik pas wat alle mindervaliden continu moeten meemaken. Mensen gàpen je aan - zonder enige schroom. Soms, als ik zonder rolstoel vooruit strompel, lopen ze je vlakaf omver. Ze zien van ver dat je amper kan gaan en toch blijven ze *hun* pad volgen met botsingen tot gevolg én dan ontplof ik. Blèh, mensen, soms haat ik ze.

 Kapotte Rug Part VI

Gisteren voor de tweede maal op bezoek bij m’n fysisch geneesheer in ‘t UZA om de uitslag te aanhoren van mijn CT-scan.

Eerste verdict: je hebt een te rechte (?!) rug, een normale rug heeft een lichte S-vorm (in zijdelings aanzicht). De mijne is kaarsrecht waardoor er teveel spanning op de verkeerde plaatsen komt. Gevolg: slijtage op de onderste wervel en discus, maar dat wisten we al.

Mijn rugspieren zijn continu opgespannen wat niet goed is, dus méér kine om alles te relaxeren in de hoop dat m’n rug een normale vorm aanneemt en nog 14 dagen werkloos: nu te lang zitten is zéér slecht voor m’n rug.
Terug naar de balie voor een nieuwe afspraak. Wat blijkt: daar ligt nog een bladzijde met conclusies op die tot m’n CT scan behoren. De dokter riep mij efkes terug binnen met een bezorgd gezicht en wat er dan door je hoofd raast op die fractie van een seconde !? Botkanker? Fracturen? Zenuwen kaputt?

Blijkt dat er een opstijgende discus-hernia is ontdekt dus gelukkig niets echt ernstig maareuh, dat kunnen ze niet genezen door kinesitherapie. Als ik na veertien dagen nog last heb, gaan ze moeten opereren….

 Kapotte Rug Part V

2de bezoek aan het UZA (Universitair Ziekenhuis Antwerpen) bij een fysisch geneesheer.

Wat blijkt:

• de onderste ruggenwervel is versleten
• de tussenliggende discus ook en die wil het pand verlaten
• de elastieken tussen ruggengraat en heup staan zo gespannen als een euh elastiek
• hier en daar zitten nog wat zenuwen gekneld

gevolg:

• fameuze pijn in m’n onderrug die uitstraalt naar alle kanten (tot in m’n knieën)
• de waterleiding en aanverwanten zijn mee betrokken in het hele pijnproces
• kracht zetten op mijn rechterbeen gaat niet: stappen gaat maar ik zwalp als een dronken matroos die last heeft van zijn stoelgang
• tintelingen in beide benen die ervoor zorgen dat ik de coördinatie over mijn heel stapmachien kwijt ben
• heel die santenboetiek trekt zelfs tot in m’n rechterarm, voos gevoel tot in mijn hand (mijn backspace toets is bijna versleten)
• door de pijnstillers loop ik erbij als een zeehond op valium en speed tegelijkertijd

Vooruitzichten:

• dinsdag: CT-scan voor de zachte innerlijke Werner wat beter te kunnen bekijken
• vanaf morgen: kinesitherapie
• volgende vrijdag: terug naar de fysisch geneesheer voor ‘t vervolg

Ondertussen verjaart Maureen en zit ons huis vol 10jarige giecheltrutten, kan ik niet naar een Gartner symposium in Londen en ligt mijn deeltijds geBusinessConsulteer en deeltijds gePresalesaliseer volledig op zijn g*t.

Mijn lieftallige eega vermoed dat één of andere geest ons pand bewoont en ons teistert met alle plagen van Egypte. Sinds we hier wonen:

• heeft zij in ‘t ziekenhuis gelegen met een longontsteking
• heeft Bert een allergie opgelopen voor huisstofmijt
• ben ik mijn stem lange tijd kwijtgespeeld
• ben ik door mijn rug gegaan
• is Maureen met haar keel gespiesd op een tak in ‘t park van Mechelen

 Kapotte Rug Part IV

Na fameus wat pijn toch maar besloten om naar’t Universitair Ziekenhuis te rijden voor wat foto’s. Daar kreeg ik al direkt spierontspanners en ontstekingsremmers ingespoten, duwde men mijn bekken zowat door de tafel, moest ik kracht zetten op mijn rechterbeen waar ze deze nacht stiekem m’n spieren vervangen hadden door pudding.

Kortom: platen dus om te zien of er nergens geen fractuur was - een fractuur da’s toch een botbreuk ?? Heb ik dan iets gebroken?? Platen van de rug en van het bekken dus.
Na ettelijke uren “ontspannen” in even ettelijke wachtzalen te hebben doorgebracht, blijk het verdict: niks geen fracturen maar zéér waarschijnlijk een zware lumbago en kom morgen maar eens terug en pak vandaag maar genoeg pijnstillers en nog spierverslappers en ontstekingsremmers en pillekes voor de maag want die gaat al die andere pillekes niet goed verdragen.

• Myolostan 50mg
• Omeprazol Sandoz 10mg
• Brexine - Dryfiz
• Dafalgan Forte 1g

Kortom, ik zit weer in mijn Aldi burostoel met spieren die zo ontspannen zijn dat ze mij seffens gaan moeten ondersteunen of ik schuif gewoon de grond op.

Leuke tijden in ‘t verschiet…

 Kapotte Rug Part III

Een paar uur na de osteopaat is de pijn teruggekomen - en nog véél erger dan ervoor. Nu kan ik niks meer - de enige stoel waar ik op kan zitten is m’n superdeluxe Aldi burostoel. Zelfs liggen doet pijn. Morgen naar de kliniek als ‘t niet betert.

 Kapotte Rug Part II

Daarnet naar de osteopaat geweest om mijn rug wat te laten fatsoeneren.

Gekraakt ben ik, g.e.k.r.a.a.k.t!

Van in m’n nek tot aan m’n staartbeen is alles losgetrokken, opzijgeschoven en terug vast gezet. Maar de pijn is grotendeels weg en ik kan al terug recht staan.

En nu moet ik ontgiften - liters water drinken en een klein wandelingetje maken.

Oh ja, ik mag niet meer joggen :(

Te slecht voor de rug: fietsen mag, of zwemmen maar niet meer joggen.

 Kapotte rug

Al een paar weken lopen sukkelen met mijn rug, gisteren een klein verhuisje gedaan met héél wat pijn en moeite.

En nu, nu is ‘t het compleet in mijn rug geschoten. Kan niet staan, niet zitten en amper liggen.

‘k Voel zelfs tintelingen en koude rillingen in mijn bovenbenen??

In ‘91 een lumbago opgelopen die nu weer van zich laat horen? Sebiet de kraker bellen, dat die mij maar efkes goed onderhanden neemt.

 Bultrug

Een weekendje in St Idesbald doorgebracht en zondag ochtend naar huis vertrokken. Wat horen we op de radio: "een bultrugwalvis van 10m aangespoeld in Lombardsijde". Da´s vlakbij, en ramptoeristen zijn we niet maar voor de kinderen is dat toch wel een belevenis.

 

Achteraf blijkt dat het meer dan 300 jaar geleden is dat zo´n dier hier is aangespoeld, toch wel iets bijzonders.

´t Was dan nog één van de eerste keren dat we in Lombardsijde waren, nooit geweten dat het zo´n mooi strand heeft.

Uit "De Standaard"

 De tweede Wattenbergh die blogt - WERELDWIJD

Vind maar eens een naamgenoot met een naam als Wattenbergh - en let dan vooral op die laatste "h". In België zijn ze al niet dik gezaaid, sommige zijn zelfs gevlucht naar het hoge noorden, ver over de Belgisch-Nederlandse grens. De overgeblevenen zijn niet echt internet-minded. Tot nu. Via via in kontakt gekomen met een naamgenoot uit het Brusselse. We zijn er nog niet over uit of we familie zijn, de kans is echter groot. Dat moeten we nog eens uitvissen.

Maar deze sympathieke Brusselaar heeft dus ook een blog, en wat voor één. Ik ben al direkt jaloers over wat hij praat, nogal wat anders dan mijn gezever. Allen daarheen dus: 40 ans ... de Bruxelles à Dakar à moto

 Aan tafel

Bert laat nogal veel vallen aan ´t tafel en vooral zijn bestek. Vanavond had hij al 2x zijn mes laten vallen en tijdens het dessert valt zijn lepeltje:

- Bert, ge laat wel veel vallen zeg. Zet uw lepeltje nu zo in dat potje (chocomousse) dat het niet meer kan vallen!
- Ja maar, ik heb nog niks geleerd over evenwicht op ´t school...

 2005

• Bert naar ´t eerste studiejaar
• Greetje naar de kliniek (longontsteking)
• Greetje gestopt met roken
• Ik ook
  
• Oude auto kaputt
• Nieuw (aheum 14 jaar oud) Toyotaatje gekocht
• Wasmachine kapot
• Nieuwe wasmachine moeten kopen
• Bert naar de chiro
• Maureen ook
• Maureen naar ´t vierde leerjaar en een ander schoolgebouw
• Maureen leert fotograferen
• Op reis naar Kroatië
• Mijn stem terug
  
• Auto in panne
• Auto in panne
• Auto in panne
• Fototoestel laten vallen: kapot
• Nieuw fototoestel moeten kopen
• Stokkenpercussie gaan spelen
• Terug beginnen roken
  
• Nog eens gestopt met roken
  
• Mijn stem kwijt, weg, verloren: virale infectie op een stemband = stembandverlamming
• Gestart met geBusinessConsultalisatie
  
• Gestopt met gePresalesaliseer
• Flickr Pro geworden
  

 Kerstsfeer

Al iemand in kerstsfeer? ´t Wordt precies elk jaar erger en erger, als het zo door gaat ben ik zelfs op kerstavond niet in kerstsfeer. Kerstboom geïnstalleerd, kadootjes liggen er al onder, menu is besproken en wie waar gaat zitten zien we wel. Maar die sfeer, waar blijft die? Als de boom niet stond te blinken in de living en als Bertje niet elke dag 2x zou vragen hoeveel keer hij nog moet slapen vooraleer ´t kerstmis is, zou ik nog niet weten dat ´t al bijna zover is.

 Geen goesting...

• futloos
• verkouden
• winterblues
• geen goesting
• writers block
  
• moe
• slaaptekort
• spinnewebben in´t hoofd
• donker en grijs
• koud
  
• nat
• pffft
  

 Eerste sneeuw in Lint

 Stokkenpercussie

Gegeven door Centje en absoluut de moeite! Alle stress uit mijn lijf gespeeld... Spijtig genoeg zijn er veel van de andere foto´s mislukt, lichtomstandigheden waren zéér slecht (en dat terwijl m´n statief in de auto lag). Maar, wel een leuk filmpje [2MB] kunnen draaien.

 Migraine

De laatste tijd heb ik er fameus last van: migraine. Vroeger stak het af en toe de kop op, daarna regelmatig en nu, nu heb ik continu de voorbodes van migraine (dubbel zicht, evenwichtsstoornissen, concentratie-problemen,...).

De dokter heeft dan maar besloten op onderzoek uit te gaan naar de oorzaak: eerst een scan van de hersenen om een eventuele tumor of cyste te kunnen uitsluiten. Gelukkig is dit onderzoek goed verlopen, getuige bijgaand beeld

Maar nu moeten ze dus verder op zoek...

 Wallace and Gromit - The curse of the Were-Rabbit

Gisteren naar de nieuwe film van de plasticine mannekes Wallace & Gromit gaan kijken. In de nederlandstalige versie omdat Bert nog niet snel genoeg de ondertitels kan lezen.

Een aanrader voor wie houdt van animatie films, ´t is iets helemaal anders dan The Incredibles of Finding Nemo.

Dit is gewoon het beste wat er bestaat op het gebied van klei animatie. Nick Park heeft de kunst om emotie in een plasticine gezicht te leggen volledig onder knie waardoor het stilzwijgen van Gromit zelfs nog versterkt wordt.

Het verhaal zelf steekt goed in elkaar, het duo heeft zich gespecialiseerd in het vangen van konijnen om zo het plaatselijk dorp te beschermen tegen de vraatzucht van deze diertjes. Totdat Wallace op het idee komt die konijnen te brainwashen met één van zijn uitvindingen. De rest moet je maar zelf gaan zien...

 Bertje leest voor

Nog geen 2 weken in het eerste leerjaar en Bertje komt al naar huis met zijn eerste boek. Samen met 1 ander meisje van z´n klas heeft hij de toelating gekregen om al boeken te lezen.

Gisteren avond kom ik van mijn werk thuis en Bert stond al op mij te wachten. ´k Moest direkt mee in de zetel gaan zitten want hij wou zijn boek voorlezen. Fantastisch! Een verhaal van Mik en Rik en de maan, de roos en de doos...

En fier dat hij was (en ik ook!).

´s Avonds vroeg ik of ik een verhaaltje moest voorlezen.

"Nee, ik wil nog wat lezen in bed"

Zoals zijn grote zus, die mag dat al jaren.

En nu nog een belofte nakomen. Van zodra hij kon lezen, kreeg hij een leeslampje in zijn slaapkamer. Van ´t weekend weeral naar Ikea en daarna gaten boren en pluggen insteken en ...

 Eerste schooldag

Daar staan ze dan, ´s morgens vroeg. Fris gewassen en gekamd... Boekentassen op de rug, en boterhammen in de buik. Ready for school, maar vooral: blij dat ze al hun vrienden en vriendinnen terug zien.

 Flickr Interestingness

"Ge staat op de website, man, op de website" dixit Sammy Tanghe in Het Eiland. Maareuh, ik sta er inderdaad op, op de interestingness site van Flickr dan.

[Lees origineel bericht...]

 Barbecue en onweer

Niks zo plezant als barbecuen als er boven je hoofd een onweer zich aan´t klaarmaken is om heel de buurt te terroriseren.
Eerst windstil...probeer dan je vuur maar eens aan te steken...
Dan eten en af en toe eens naar boven kijken, terwijl de wind al maar meer aanwakkert.

En net als iedereen gedaan heeft met eten, barst de hel los. Rap, rap alles naar binnen sleuren om dan van onder het afdakje naar het "vuurwerk" te staan kijken en als kleine kinderen ooooh en aaaaah te roepen (nadat de nodige wijn geschonken was, in nuchtere toestand houden wij ons daar niet mee bezig).

Voor herhaling vatbaar, al is een goeie timing hier wel van levensbelang.

 

 Vroeg wakker

Elke morgen om 5u30 wakker. Vrije tijd zat dus, mijn dag zit er al half op voor de bratpack wakker wordt. Zelfs de poes ligt nog te ronken.

Tijd om:

• koffie zetten
• mail checken
• Humo lezen
• toilet bezoek (moet ook gebeuren)
• prutsen (aan m´n weblog, foto´s bewerken, ebookje lezen)
• douchen
• planning voor de laatste week (voor ´t verlof) opstellen:
• wat nog aan te schaffen
• gas voor kookvuur
• batterijen voor pillampen
  
• route deftig uitstippelen
  
• spullekes kopen om de kinderen in de auto bezig te houden
• kleurpotloden (met stiften heb ik een auto vol graffiti)
• hou-u-bezig boekjes (kleuren, raadseltjes, rebussen,...)
  
• wat moet er thuis nog gebeuren
• gras afdoen
• aquarium verversen
• gaan werken
  

 Bobbejaanland

´t Moest er eens van komen: op stap naar Bobbejaanland. Inkom kost ongeveer het jaarinkomen van een gemiddelde Braziliaanse koffieboer maar dat mag de pret niet drukken, integendeel, het motiveert ons nog meer om zoveel mogelijk te doen en in zoveel mogelijk spelen te gaan zitten.

Bij de inkom wordt de prijs bepaald door de grootte van de kinderen: tussen 1m en 1m40 betaal je immers minder. Maureen meet toch wel 139cm en 9mm en Bert viel er perfect tussen. Bij elk toestel staat nog eens diezelfde meter die bepaald of je er alleen in mag, onder begeleiding van een volwassene of helemaal niet. Daar was Maureen natuurlijk juist iets groter dan 1m40. Die aanduiding vind ik wel goed, alhoewel dat ze hier en daar toch wel scherper gesteld mocht worden. Eén of ander over-de-kop-gaand vliegding waar je in moest gaan liggen om dan, als in een wafelijzer, vast gezet wordt, was toegankelijk voor Bert (mits begeleiding). Na efkes de kat uit de boom te hebben gekeken, hebben we toch maar besloten dat dit toch wel wat te gevaarlijk was.

Weinig volk trouwens. Terwijl we stonden aan te schuiven aan de Orca-zweefmolen, efkes gebabbeld met de verantwoordelijke. "Weinig volk, meneer. ´t Is te duur voor de mensen en dan hebben ze de prijzen van ´t eten ook nog opgeslagen. En wij, als personeel, mogen in alle pretparken gratis binnen behalve Bobbejaanland (waar we werken), daar moeten we de halve prijs betalen."

De Typhoon dan, één van de nieuwe attracties. Een rollercoaster die loodrecht omhoog gaat (terwijl je ligt in je zeteltje) om dan de dieperik in te duiken. Hier ben ik alleen ingegaan, kids moeten nog een jaartje wachten. En terwijl ik sta aan te schuiven, braakt een Engelse jongedame de ziel uit haar lijf recht in mijn zichtsveld. Die was al zenuwachtig voor dat ´t moest beginnen. Viel allemaal wel mee, nekspieren gescheurd, oren gekneusd, lumbago er niet op verbeterd. Kortom, dolle pret.

Bert, Maureen en Greet hebben ondertussen een keer of 3 in de mayonaise-klopper gezeten. Een soort carrousel die om een as of 3 rondzwiert. Daar krijgen ze mij absoluut niet in, zet me zeven keer in een achtbaan maar niet in een draaimolen die om meer dan 1 as draait.

Waterspelen zijn er ook genoeg: in boomstammen, rubberbootjes, grote banden. Er is er zelfs 1 binnen, waar ik kleddernat ben uitgekomen. Maureen waarschuwde me gelukkig om mijn "digitale dinges" goed te beschermen. Een KW was géén overbodige luxe.

Plezantste moment was zo´n half uurtje voor sluitingstijd: spurten van d´één naar d´ander attractie waar geen kat meer staat aan te schuiven om snel, snel nog zoveel mogelijk te genieten.

Merci Bobbejaan! ´t Was plezant.

 Spielerei

Dit moest ik toch ook ooit eens proberen.

 Kontich Kermis

Jaarlijkse traditie

Elk jaar komt een kleine kermis naar Kontich, vermits we niet naar de Sinksenfoor zijn geweest omdat Greetje in ´t ziekenhuis lag, zijn we hier maar naar toe getrokken.

Greet en Maureen in de rups. Bert en ik houden niet van die rapdraaiende, lawijtmakende spullen en bleven dus maar aan de kant staan luisteren naar ´t gezwets van de foorkramer.

Wat eigenlijk nog het leukste is aan een kermis is gewoon mensen-kijken. Ongelooflijk wat een volk dat er op zo´n plaats rondloopt. Ik had heel veel goesting om foto´s te trekken van al die karakterkoppen, maar ik dierf niet goed. Wacht maar tot ik een Canon 350D heb met een supertelelens.

Eendjes vangen, we dachten dat onze kinderen daar al te groot voor waren... Maar ze deden het met een ongelooflijke overgave en kozen, gelukkig, niet voor één of ander plastieken prul maar voor een gewone bal.

Wat mij opvalt (en is dat sinds de komst van de Euro??) is dat zo´n kermis stukken van mensen kost. 2 kinderen efkes eendjes laten vangen? 7 € alstublieft (da´s wel 280 oude Belgische frankskes, voor 22 eendjes).

´t leven wordt duur.

 Blog geschiedenis

Na lang zoeken naar een goeie blog dinges, heb ik er uiteindelijk zelf één geschreven in ASP. Daarvoor van alles uitgeprobeerd, zoals blogger. Daar heb ik zelfs nog een screenshotje van. Altijd leuk om eens te zien hoe een site evolueert.

 Regenereren of compenseren

Greetje terug thuis uit ´t ziekenhuis. Ze is nog niet 100% genezen en moet het rustig aan doen; wat handig is met 2 jonge koters die heel ´t huis op stelten zetten, die hondswarme dagen en ´t groot verlof in ´t verschiet. Maar, we springen ze bij waar we kunnen.

Gisteren nog maar eens naar de specialist geweest aangaande mijn stemband-die-maar-niet-mee-wil. Ik had sinds een paar dagen al terug wat stem - tenminste als ik rustig spreek - en hoopte dus dat m´n kapotte stemband eindelijk terug aan het meetrillen was.

Niet dus.

Hij heeft zich wat verschoven zodat de andere wat beter aansluit, maar er zit nog niks beweging in. Compenseren heet dat in vaktaal, en hij zou moeten regenereren...

 Een ongeluk komt nooit alleen...

Het geluk is tegenwoordig ver te zoeken: eerst ik een stembandverlamming nu ligt Greetje in het ziekenhuis. Na een stevige buikgriep bleef ze maar koorts hebben, en altijd boven de 39°. Woensdag ochtend had ze verschrikkelijk pijn bij het ademen en had ze wat bloed opgehoest. Dus ik snel de kinderen naar school gebracht en daarna met haar naar de spoedafdeling van ´t UZA.

Daar bekeken ze ons een beetje raar: wat komt die slechtsprekende man met die vrouw met een gewone valling hier doen? Totdat ze wat verder onderzochten en zagen dat ze effectief veel koorts had en dat haar zuurstofniveau veel te laag zat. Nog een teveel aan witte bloedcellen en ´t besluit was snel genomen: zware longontsteking. Er werd direkt een kamer voor haar klaargemaakt en ondertussen kreeg ze extra zuurstof toegediend. Platen van de longen, filmpje van het hart, een paar liter bloed voor onderzoek. Kortom een zware kontrole van de inwendige Greet.

En nu ligt ze dus in ´t UZA. Aan een baxter vol antibiotica, en zuurstofbuisjes in haar neus. Wanneer ze naar huis mag? Only god can tell...

[update 11/6] Eindelijk weten we (ongeveer) wanneer Greetje naar huis mag komen: vrijdag 17 juni. Nog een lange week zonder haar :(

 Silent mode Part III

Net nog eens de Stemmenrover van Suske en Wiske gelezen. Misschien moet ik eens op kosten van de ziekenkas naar Japan reizen om te zien of daar niet een of andere snoodaard mijn stem heeft gepikt. Bleh, ondertussen zit ik al weken (nee, maanden) met een stem zoals een hese rottweiler (en soms als een strandjanet). Telefoneren gaat amper, zeker niet vanuit de auto of naar iemand in een auto. Discuteren kan al helemaal niet, en vreemden bekijken me alsof ik van Mars kom. Sociaal gezien ben ik zwaar gehandicapt: pintjes gaan pakken? Vergeet het maar, in een café kom ik er gewoon niet bovenuit. Overlaatst naar een feestje geweest van de school van Bert en Maureen, mensen spreken je daar aan (kwestie van social talking) terwijl de muziek loeihard staat en ik, ik kan zelfs niet zeggen wat´t probleem is, ze verstaan me gewoonweg niet. Rare blikken krijg ik, da´s alles... Ik wil zogeire m´n stem (of desnoods een andere) terug! Zie ook: Silent mode update

 Mijn hele foto-gallerij er uit geFLICKRed

Mijn zelfgeschreven foto-gallerij die ik al maand en dag niet meer onderhield wegens een abonnementje bij Flickr, heb ik er eindelijk uitgeFLICKRed en vervangen door wat XML/XSLT gedoe waardoor ik nu de gallerij opbouw volledig met foto´s en andere content uit FLICKR. Neem gerust een kijkje!

Met dank aan Trapper Markelz voor de aanzet en de initiele scripts.

 Nostalgie - de geschiedenis van de familie Wattenbergh

Eindelijk begonnen aan het inscannen van alle oude foto´s ooit gemaakt door mijn vader. Een titanenwerk: honderden foto´s en dia´s die gescand dienen te worden, gecropd, gedraaid, en dan nog voorzien te worden van EXIF en IPTC info. Maar ´t is de moeite, dingen die niet verloren mogen gaan en die mij doen terug denken aan vervlogen tijden.

Alleen, hoe ga ik die dia´s inscannen? Ik heb maar een gewonen flatbed scanner van HP en ´t merendeel van ´t materiaal staat op dia. Creatief met kurk zal hier wel geen soelaas brengen, andere oplossingen dienen uitgeplozen te worden.

 Dikkop

Al weken beloofd aan Bert en Maureen: "ja, we gaan dikkoppen vangen!". Alle twee gewapend met het nodige jachtgerief (lees: een leeg petflesje) en wij op weg naar het natuurreservaat van ´t park van Hove waar er zeker dikkoppen zouden zitten.

Alle dikkoppen waren ondertussen volgroeide kikkers geworden. Een gekwaak dat kilometers ver te horen is, en ´t zit er vol. Spijtig genoeg was de teut van onze petflesjes te klein om zo´n puit in te steken. Maar, natuurvrienden als we zijn, we zouden ze toch niet hebben meegenomen (op de billekes na misschien).

 Voorouders

They shall not grow old, as we that are left grow old:
Age shall not weary them, nor the years condemn.
At the going down of the sun and in the morning
We will remember them.

Lawrence Binyon, "For the Fallen"

 Bomen

Vandaag nog eens een boom vastgepakt, deed me goed. Bomen zijn de tempels van de natuur, zij stralen een ongelooflijke gratie uit.

Ooit wil ik zo´n eeuwenoude kastanjelaar in mijn tuin waar ik gewoon kan onderzitten, tegen zijn bast aangevleid.

Geluk zit in kleine dingen...
 

 Mijn loopbaan in een visitekaartjes voorstelling

Europdata, mijn eerste echte job na mijn legerdienst. Verantwoordelijk voor het ontwikkelen van een API (Application Programming Interface) voor een serieel gestuurde radio zend en ontvangst module (Eurad genaamd). Turbo Pascal 5.0 was toen mijn specialiteit, daarna nog C aangeleerd via een lesgever van de VDAB die er niet echt veel kaas van had gegeten. Bedrijf bestaat niet meer...

Via een korte tussenstop terecht gekomen bij SFD waar ik werkte (in loondienst voor Orda-B - nu Ardatis en daarna in vaste dienst voor SFD zelve) in de informatica afdeling. Begonnen aan een loonpakket Melodia, volledig in Clipper 5.x geschreven met een aantal OO principes. Zéér leuke tijd. Netwerkverantwoordelijke, helpdesk, installaties bij klanten, programmatie, analyse: kortom werk-in-overvloed. Laatste jaren intranet verantwoordelijke geweest - daar heb ik mijn internet virus opgelopen. Bedrijf bestaat niet meer... is nu Acerta geworden na een fusie met SBB.

ICL was gestart met een eBusiness cel waar ik de vierde medewerker van werd in de hoedanigheid van "Lead Software Development Engineer". Samen met de collega´s een Content Management Systeem uit de grond gestampt genaamd SWAN waar we een wereldwijde Bronze Award voor gekregen hebben. De naam SWAN betekende niet meer dan Software Without A Name, nadat niemand een betere vond. De gratis vaten die maandelijks na de kantooruren en op ´t kantoor werden geledigd staan nog in mijn geheugen gegrift. Daar werden pas zinnige discussies gehouden. Nooit meer dat niveau gehaald :)

ICL was voor 100% dochter van Fujitsu. Op 1 april 2001 besloot Fujitsu al haar dochters onder dezelfde vlag verder door het leven te laten gaan. ICL werd Fujitsu Services, DMR en Amdahl werden Fujitsu Consulting en voor ons was de pret er af. Teveel wijzigingen, teveel bemoeienissen vanuit het verre Japan... Tijd om nieuwe horizonten te gaan verkennen.

Zeno - Dochtertje van SD Worx, 19 medewerkers die allemaal gemotiveerd aan één zeel probeerden te trekken. Opgedoekt nadat SD Worx grootsere plannen had - geprobeerd in leven te houden door onafhankelijk van SD te willen zijn. Onenigheid in de rangen heeft er toe geleid dat dit bedrijf niet meer bestaat.

En nu? Nu werk ik in het Brusselse als Business Consultant en vermits dit mijn huidige en, hopelijk nog lang, mijn toekomstige werkgever is, wijd ik hier niet verder over uit.

 Time Management

Op ´t werk hebben ze een heel opleidingsplan uitgewerkt per werknemer. Afhankelijk van je profiel dien je een aantal cursussen te volgen om zo een beter mens (lees: werkmens) te worden. Er zitten er interessante tussen die je wat beter leren omgaan met anderen (beïnvloedingsvaardigheden), die je jezelf wat beter leren kennen (MBTI, voor de geïnteresseerden: ik ben een ENTP type) en die je beter leren omgaan met je werk (time-management). Die laatste had ik nodig, ik ben een chaoot als het op werken aankomt (en op andere dinges ook eigenlijk). Dus ben ik met volle goesting die cursus gaan volgen. Bleek een tegenvaller. Alle dingen die verteld werden, wist ik al (open deur politiek, omgaan met mail, clean desk) en die blijken wel van toepassing te zijn op mij, maar niks wezenlijk te veranderen in mijn manier van leven/werken.

Ik ben een hak-op-de-tak-springer, doe dan dit en dan dat en moet er zéér hard op letten dat ik dit en dat wel degelijk afwerk. Zet er een deadline op en ´t zal af zijn (principe stresskikker: vollen bak alles geven op de laatste moment), zet er geen deadline op en ´t zal slabakken en onderin de schuif verzeilen...

Werken met todo lijstjes? Heb ik geprobeerd, worden alleen maar groter, prioritaire zaken gebeuren en de andere blijven er tot eind mijner dagen opstaan (als ik de lijstjes al niet kwijtspeel). Een mooi schriftje aangeschaft. Elke dag nieuwe pagina begonnen met telkens een terugblik naar openstaande punten. Hou ik niet vol, er komt teveel tussen.

Nu ik van job ben veranderd (van pre-sales consultant naar business consultant) zal de chaos verminderen. Ik kan nu meer taakgericht gaan werken en me concentreren op enkel die taak waaraan ik op dat moment bezig ben. Pre-sales is geen werk voor chaoten, te veel, te onoverzichtelijk, te veel georganiseer, gestructureer...

Enfin, ik heb er goeie moed op...

Wel wat geleerd van hoe andere mensen omgaan met tijd en hun management. Mailtjes opdelen in boomstructuren met links naar dinges die aan meerdere takken kunnen hangen... Ik zet gewoon alles bij elkaar en laat Google Desktop Search er op los. Vindt ook alles, en rapper dan in mijn bomen duiken (Stond dat nu in een mail, of in een word document, had ik het al geExceld??). Laat google maar zoeken, die kan dat, ik niet.

 Silent mode update

Lees eerst: Silent mode 

Vandaag naar de neus-, keel- en oorarts geweest omdat ik nog steeds niet kan praten. Blijkt mijn linker stemband volledig verlamd te zijn. Een virusinfectie is hiervan de oorzaak. Volgens de arts heb ik geluk: ´t kon evengoed op mijn aangezicht of op mijn ogen zijn geslagen en dat zou veel erger geweest zijn. Oorzaak: onbekend, medicatie: onbestaande.

Gevolg: mijn oude stem krijg ik nooit meer terug, hopelijk regenereert mijn stemband en kan ik binnen ettelijke weken terug op een normale manier praten, zekerheid: geen!

Al bij al een fameuze opdoffer.

 Belgische weersvoorspellingen

Slecht weer voorspeld voor het gehele weekend.

Gisteren toch naar de zee (Heist) vertrokken, om Greetjes verjaardag (zwaar uitgesteld) te vieren met een picknick in de duinen, en met de gehele clan De Loose. Met grote verwondering ´s morgens opgestaan en ´t zonneke zien schijnen en, guess what, stralend weer aan de zee. Tot ´s avonds laat. In ´t binnenland was alles kleddernat, maar wij hebben wederom kunnen genieten van ´t microklimaat-aan-zee.

En, wat hoort er bij de zee: karrekes (kwistaks noemden wij dat vroeger, geen flauw idee van waar dat woord komt). Bert voor de eerste keer op een elektrische quad (filmpje:660Kb), fier dat hij was. Maureen met Louise samen in een gewoon trapding en David op een grote quad. Heel de dijk afgezet, voor alle veiligheid, maar ze deden het goed. Tot het moment van arriveren was aangekomen en Bert (die perfekt zijn quad had weggezet) wou afstappen en per ongeluk op de pedaal drukte waardoor al de karretjes voor hem de dijk afdonderden.

En als je lekker wil gaan eten in Heist (en niet duur), gewoon naar ´t restaurant De Raan gaan (aan het openluchtzwembad). Simpele keuken maar zeer goed.

Wat me wel verwondert: elke keer als we van de zee thuis komen vinden we ´s anderendaags kilo´s zand terug. Overal zand: in de auto, in elke kamer en tot in de bedden. Als elk gezin zo thuis komt, waarom zijn er dan nog stranden???

 Silent mode

Sinds vorige dinsdag ben ik mijn stem kwijt, gewoon weg. Buiten wat schor gekweel komt er niks uit of ik moet in de hoge tonen gelijk een voal jannet beginnen spreken maar dat begint direkt pijn te doen.

En ´t gekke is: ´t doet geen pijn, ik voel niks, kan alleen niet meer babbelen, praten, converseren, discutteren, ...

Niks, nada, niente.

Tussendoor nog een sales seminar van drie dagen moeten volgen met veel rollenspelen en gebabbel en gediscutteer: alleen maar kunnen luisteren.

Blijkt een infectie te zijn van mijn buis van Eustachius die ervoor zorgt dat mijn keel op de een of andere manier ook ontstoken is en zichzelve dichtknijpt. Puffer, neusdruppels, siroop, zuigtabletten zouden moeten helpen. Ik hoop het, nooit geweten dat je dat zo kan missen: babbelen. Zelfs mijn kinderen missen mijn gezwets en gezever. De vrouw lacht mij uit met mijn gepiep en gekrijs en ik kan amper iets terug zeggen (ze leest zelfs mijn emails niet).

Béh

 I LOVE FLICKR

Omdat ik een betalende Flickr Pro account heb, en dus actief heb deelgenomen in de beta tests (big word) krijg ik één jaar gratis en mag ik daarenboven nog 2 PRO accounts weggeven :)

Had ik het al gezegd? I love Flickr!!

 Een raar oog

Het moeilijkste aan fotograferen is niet de technische blabla van je toestel leren, dat kan iedereen wel. ´t Moeilijkste vind ik het fotografen-oog. Het oog waarmee je dingen ziet die anderen niet zien, of anders. Het oog dat je leert op details letten, op composities, op kleur. Het oog dat ik nog lang niet heb, maar elke keer opnieuw weer naar streef. Kijk maar naar onderstaand experiment en probeer eens uit te vissen hoe ik dit gedaan heb, en, neen, ´t is niet gemanipuleerd in Photoshop of weet-ik-veel-welk-ander-pakket.

 Wat groeit er in onzen hof? Part II

De sla is er, en zo rap al. Met frietjes en een paardebiefstuk gaat dat smaken. Nu alleen nog petatten en een paard planten.

 Gemoedsrust

Een tijdje geleden de kaap van de 40 gepasseerd. En wat lees ik vandaag in de frut:

Gemoedsrust begint echt bij 40 Sinds vele jaren proberen we vrienden of verwanten die 40 kaarsjes mogen uitblazen, te troosten met het gevleugelde woord ´het leven begint bij veertig´. Onnodig, zo schrijft de Sunday Times, want de meeste veertigers blijken veel beter in hun vel te zitten en veel aangenamer door het leven te gaan dan vaak wordt gedacht. Dat de leeftijd van veertig jaar zoveel medeleven opwekt bij vrienden en partners, komt doordat we er van uitgaan dat de mens in die periode begint te piekeren over de dood, over de gemiste kansen in het leven en over het aanzwellende buikje. Maar in de praktijk blijkt dat toch maar heel weinig mensen een echte ´midlife crisis´ te bezorgen. Integendeel. Researchers aan de universiteit van Austin, in de Amerikaanse staat Texas, stuurden namelijk per e-mail vragenlijsten aan zo´n 120.000 mensen en de resultaten waren, in de woorden van psycholoog Samuel Gosling die deel uitmaakte van de ploeg vorsers, "bijzonder verrassend". Volgens Gosling "gingen we er tot nu toe van uit dat de menselijke persoonlijkheid grotendeels vastligt wanneer iemand 30 is, maar ons onderzoek geeft niet alleen aan dat de persoonlijkheid zich blijft ontwikkelen, maar vooral dat dit proces tussen de 40 en 50 jaar opvallend versnelt". En dat heeft vooral positieve gevolgen, want de veertigers blijken vaak veel meer ontspannen, en daardoor voor anderen veel aangenamer, in de wereld te staan dan toen ze nog maar dertigers waren. Volgens het artikel in het wetenschappelijke Journal of Personality waarin dit onderzoek wordt gepubliceerd, is er sprake van groeiende ´aangenaamheid´ omdat veertigers hun eigen persoonlijkheid en status veel beter blijken te accepteren dan tot nu toe werd gedacht.

[Lees origineel bericht...]

 Wat groeit er in onzen hof?

Na drie dagen buikgriep, eindelijk genezen. Tijd dus voor de lang beloofde moestuin-in-een-serre-van-de-Lidl aan te leggen. 130x65x25 cm groot, groot genoeg om de hele familie te onderhouden in deze barre tijden.

Samen met de koters alle materiaal gaan kopen: stekgrond, zaadjes en een grondzeil om zoveel mogelijk gras en onkruid te weren.

Bedoeling is aan de hand van het nodige bewijsmateriaal (foto´s) de vooruitgang van onze biologische manier van leven aan te tonen.

 Bloggen brengt je in problemen

De laatste tijd lees je het wel hier en daar. Bloggers worden ontslagen omdat ze zich negatief uitlieten, in hun blog, over hun werkgever, collega´s of de werksfeer. Als er nu iets is dat je als blogger dient te weten, is dat je hele blog te grabbel ligt voor iedereen. Dus ook van je werkgever, je collega´s en god weet wie nog allemaal. Nogal logisch dat je dan 2x nadenkt voor je iets neerschrijft.

In deze blog zal je dus nooit iets lezen over mijn werkgever, laat staan dat je er achter kan komen waar ik werk. Privé en werk gescheiden houden, noemt men zoiets.

 Speeltuinen

Afgelopen zondag is het er dan toch eens van moeten komen. We waren in een speeltuin en Bert (6 jaar - dare devil) is naar beneden getotterd (getottert?) van een meter of 2. Perfecte Aikido rol uitgevoerd, onbewust natuurlijk. Niks gebroken maar wel snottebellen van hier tot ginder van ´t verschieten.

´t Verwondert me wel dat dit pas nu gebeurt. Van zodra hij kon kruipen hadden we al zoiets van: altijd verbandkist bij de hand houden, nummer van ´t antigifcentrum en een gsm om de MUG te bellen. Desondanks is hem nog nooit iets overkomen (hout vasthouden).
Ik haat speeltuinen, de meest degoutante ettertjes lopen er rond, met ouders die ofwel aan´t pintelieren zijn en zich geen fluit aantrekken van wat hun kroost uitvreet, ofwel hun addergebroed nog wat aanmoedigen om de speeltuigen op te eisen.

Ooit eens uitgevlogen tegen zo´n madam die met haar minnaar zat te frutselen terwijl haar zoon (een jaar of 3, oorbel, lederen vestje) mijn dochter (toen 2 jaar) van een schuifaf (afrijs) duwde. Gelukkig viel ze op haar buik op de schuifaf zelf, ze had er evengoed naast kunnen vallen. De speeltuin was efkes te klein, nadat ik had gecheckt of alles in orde was. Staan brullen heb ik, totdat madam aankwam en nogal verwaand me aankeek. Wat ook niet lang duurde :), tot de minnaar (een kast groter dan mij) zich kwam moeien. Maar wie aan m´n kinderen komt, bijt ik persoonlijk z´n strot over dus meneer had ik er gerust bijgenomen. Wat niet nodig bleek, want ze dropen af met de spreekwoordelijke staart tussen de benen.

Ik haat speeltuinen.

Bart De Pauw zij ooit: "kinderen zijn als scheten, ge kunt alleen die van u zelf verdragen", ´k begin hem te geloven.

 DVD speler

Eindelijk de knoop doorgehakt en een DVD/DivX speler gekocht. In de Lidl nogwel. Goeie marchandise al zeg ik het zelf. Want, eerst volledig uitgepluisd op tinternet ofdat het wel degelijke marchandise is. En ´t is. Oh ja, een Targa DP5100x met LG electronica aan de binnenkant.

 Gezever

van de bovenste plank, en vooral: gedaan.

Het eiland 

 Ziek

Ziek, al 4 dagen thuis opgesloten. Barstende koppijn, draaierig en moe, zo moe. Heel´t weekend geslapen, en de laatste 2 dagen vooral suf rond gelopen. Spinnewebben in mijn hoofd van de medicatie tegen de koppijn en pudding in de benen. Kortom, ik heb me al veel beter gevoeld.

´t Geeft me de gelegenheid om wat oude foto´s te bekijken, stapels hebben we ervan. Ooit getrokken met een Olympus IS1000 of met wegwerpcameraatjes. Wat me nu enorm stoort aan die analoge dingen is het ontbreken van informatie (buiten hetgeen op de foto staat en een illustere kode (soms datum) op de achterkant). Niks EXIF info, nergens geen spoor van IPTC metadata. Kortom, zoek-het-zelf-maar-uit-foto´s. En wat is er een betere periode voor dan ziekte verlof, per foto 10 minuten suffen om te achterhalen waar het was en wanneer en wie er in godsnaam nu toch allemaal op die foto staat.

Doet me denken aan dat liedje dat ze indertijd gemaakt hebben voor de prehistorie. "Ik ben mijn memorie kwijt".

Alzheimer zekers?

 Mp3-speler vooral favoriet bij mannen [WebWereld]

Mp3-spelers zijn vooral populair bij mannen tussen de twintig en dertig jaar met kinderen, een goed inkomen en thuis een breedbandinternetverbinding...

Nu weet ik dus waarom ik geen MP3 speler heb, ik ben gewoon te oud (de andere voorwaarden zijn voldaan - over dat goed inkomen valt te praten). Of is het misschien dat ik gewoon een bloedhekel heb aan continu muziek aan m´n oren??

[Lees origineel bericht...]

 Een stille dood...

... sterft www.wattenbergh.com. Niet dat ik ophou te bloggen, daarvoor vind ik het veel te leuk. Enkel de domeinnaam moet er aan geloven. De toegevoegde waarde ervan is nihil ("nihil jong" zou Sammy Tanghe verduidelijken). Zodoende. Dus, mijn beste beeldbuiskijkertjes, vanaf nu gewoon naar http://wlog.brinkster.net browsen om al mijn (on)zin te lezen.

Tweede wijziging: er staat veel te weinig persoonlijke stuff op deze site - daar komt ook verandering in! Beloofd.

 Flickr

Neen, dit is geen scheldwoord noch een outing van mijnentwege. Sinds kort ben ik lid van Flickr. Een manier om snel en makkelijk foto´s te sharen met je naaste medemens. En met zéér interessante uitbreidingen.

Eén van die uitbreidingen is het kunnen linken van je blog met Flickr (eventueel via RSS). Dat ga ik verder uitzoeken en ´t zou wel eens kunnen leiden tot de vervanging van mijn eigen gallerij...

[Edit]Op deze pagina kan u trouwens een verwijzing vinden naar mijn Flickr-site (aan die naam moet ik echt wel wennen), die automatisch aangepast wordt telkens ik een foto oplaad (wat trouwens gewoon vanuit mijn Windows verkenner kan)[/Edit]

 Oudste naamgenoot gevonden?

Isabella Dorothea, ged. 17 mei 1757 Megen, tr.kerk 7 januari 1784 Megen HenricusWATTENBERGH, geb. circa 1749 ´s-Hertogenbosch, barbier, overl. 24 oktober 1819 Megen.

En we zoeken verder...

 Oostende - windkracht 10

Een dagje gaan uitblazen te Oostende tijdens een storm - windkracht 10 - windstoten tot 100 km/u . Tegen de avond ging de wind wat meer liggen. Wat een meevaller zou zijn voor de jaarlijkse kerstboomverbranding met jenever en gebakken haring. Enkel jammer dat de brandweer de verbranding niet door liet gaan. Hier kan je van een paar foto´s genieten.

 Huize Wattenbergh gaat Wireless

Dankzij de Aldi heb ik me een Topcom WIRELESS DESKTOP BOX PCI 54 MBPS aangeschaft bestaande uit een breedband router met wireless access point en een wireless USB stick.

Kortom: met de notebook van ´t werk kan ik nu gaan en staan waar ik wil (terwijl vrouw of kinderen m´n desktop onveilig maken) en ´t leukste van al: m´n werk iPaq 6340 is nu naadloos (en draadloos) verbonden met het thuis-netwerk en het grote, boze internet.

 Oudste bewijs van m´n internet geschiedenis

Terug gevonden via Google-groups:
een posting in comp.lang.clipper op Feb 18 1998, 12:00 am
Toen was ik nog een Clipper programmeur bij een sociaal secretariaat in het Antwerpse...

[Lees origineel bericht...]

 1 week clean

Eerste mijlpaal gezet : één week zonder sigaretten.
Af en toe moeilijke momenten gehad, maar niks onoverkomelijk. Het enige dat je goed moet beseffen is dat die moeilijke momenten niet kunnen opgelost worden door een sigaret te roken.
You just have to take that wave and keep on surfin´ (stoppers begrijpen dit wel, denk ik)

 The Incredibles

Gewoon gaan kijken!
Uit de bekende PIXAR stal (Monster inc.,Finding Nemo, ...)

[Lees origineel bericht...]

 "Hij" was weer in het land

en strooide gul met kadootjes

 The devil in disguise

Onze braaf katertje blijkt met momenten fameus de kolder in de kop te krijgen. Van een braaf lief flodderbeest verandert ze plots in een hellebeest. Vrouw en kinderen kruipen in de gordijnen van de schrik en enkel krachtig optreden helpt nog...
Op de foto : klaar voor de aanval!

 Een nieuwe huisgenoot

Na 2 weken ongeduldig wachten is het eindelijk zover, RobbePoes woont vanaf nu bij ons.

• Naam: Robbe
• Geslacht: Mannelijk
• Geboortedatum: 1/10/2004

 Grootse update bezig...

Sinds een paar dagen ben ik overgestapt naar een Professional Account bij Brinkster (jawel betalend, na 4 jaar gratis gebruik te hebben mogen maken, wil ik nu wel een steentje bijdragen). Dit houdt in dat de gehele site wijzigingen dient te ondergaan. De structuur van een gratis account verschilt aanzienlijk van een betalend account. De voordelen zijn echter niet te versmaden: 1 GB storage, 400 mail adressen met 500 aliassen, Mysql of Access database.
Deze site wordt dus niet meer gestoord door allerhande banners (alhoewel dat dat nogal meeviel) en is verder ook bereikbaar via wlog.brinkster.net.
Eén van de problemen die nog opgelost dienen te worden, en waar ik absoluut geen kaas van heb gegeten, is het transfereren van mijn domein naar Brinkster (ipv Namezero cq Network Solutions). Dit vergt nog wat opzoek werk qua aanpak.

 Fototoestel is stervende

Iets meer dan een jaar geleden gekocht (13 maanden en 1 week), en nu maakt hij de raarste geluiden.

Telkens ik het toestel opzet of de lens beweeg, ratelt er één of ander tandwiel alsof er een tand (of meerdere??) zijn afgebroken. Alles werkt, foto´s zijn nog haarscherp maar dit verontrust mij ten zeerste.

Op ETBass eens wezen kijken naar reparatiekosten: 95€ zonder commentaar. Wil dit zeggen dat dit de startprijs is? Of wordt alles gerepareerd voor die prijs (zoals bij Olympus)??
Update : vaste reparatiekost voor Canon Powershot A70: 196€
Nieuwprijs (nu) : 245€

 gMail

Thanks to QBit I have a gmail email account

 Which Peanuts Character are You?

I am Woodstock! Which Peanuts Character are You? brought to you by Quizilla

 Nieuwe site - nieuwe foto gallerij

Eindelijk werk gemaakt van deze site - stijl aangepast en de foto gallerij zit nu vervat en is geen apart ding meer. Frontend werkt naar behoren, backend (waar alle updates gebeuren) dient nog grondig aangepakt te worden. Alle commentaar is, uiteraard, welkom.

 Spektakelmachines - Zomer van Antwerpen

Een spektakelmachine kan mooi, grappig, dom of vertederend zijn, maar ook indrukwekkend, bescheiden of lichtvoetig.
Zelfs wanneer we ze buiten de context van een opvoering bekijken, bezit de spektakelmachine een eigen uitdrukkingsvorm en weerspiegelt ze de gevoeligheid van de mensen die ze hebben uitgevonden, ontworpen en gebouwd.
François Delarozière
Op het Damplein te Antwerpen kan je deze machines gaan bewonderen - een aanrader

[Lees origineel bericht...]

 Een nieuw huisdier

...zat op een dag in onze tuin en is niet meer van mij weg te slaan. Komt spontaan uit m´n handen eten en zit op m´n hoofd om wat rond te kunnen kijken.

 Bootje varen

...en nat worden
Met dank aan Fredo voor de foto!

 Kallebeek veer

Op een zonnige dag...

 My domain is being spoofed

Someone is using my domain name to send spam. All bounced mails are filling up my webaccount :(. Nothing I can do about it!

 Helirock

Went to Helirock today, organised by the local fire department and police. Saw a breathtaking demonstration flight of one of our Seaking Helicopters of the Belgian Search and Rescue team.
Firemen let my children play with a giant waterhose. Nice men...

Helirock website

 Pagina 23

Gelezen op LVBlog:


1. Neem het dichtstbijzijnde boek vast.
2. Open het boek op pagina 23.
3. Vind de vijfde zin.
4. Neem deze zin over op je blog, samen met deze instructies.

Uit Enterprise Content Management van de Butler group
This brings new content, which users may not even have been aware of, to the attention of those users who will gain most value from it.

 Nieuwe foto site online

Sinds een klein jaar ben ik de bezitter van een digitaal fototoestel, een Canon Powershot A70.

Een selektie van foto´s door mij gemaakt kan je vanaf heden bewonderen op photo.wattenbergh.com. Neem eens een kijkje en laat me eens weten wat je ervan vindt!

De site zelf is gebaseerd op hetzelfde principe als deze site. Een simpele MS Access database met de nodige .asp pagina´s om de site op te bouwen. Deze eerste versie dient nog grondig aangepast te worden om me toe te laten nog sneller foto´s op te laden. Voor de kenners : de EXIF en IPTC data moet automatisch uit de .JPG gehaald worden om via enkele simpele bewerkingen gestockeerd te worden in de MS Access database.

 Gelukkig nieuwjaar

Een jaartje zit er weer op - een vol jaar geblogd. Ik schrik er zelf van.
Alvast een zéér gelukkig nieuwjaar aan iedereen die hier passeert!

Werner

 BLEH - Domme site error

Deze site wordt gehost door Brinkster, gratis ende veur niks.
Maareuh, sinds kort plaatsen ze een banner op je site door gewoon extra code toe te voegen - vermits ik mijn eigen domeinnaam heb, loopt dat niet echt lekker :(. De banner wordt niet getoond, maar in de plaats krijg ik die foutmelding.
Kijk maar via de gewone URL. Geen fout...

 Canon Powershot A70 - 3 megapixel

Klein aankoopje gedaan - binnenkort mag je de resultaten bewonderen
De beeldkwaliteit van de Canon Powershot A70 is uitstekend. De kleuren worden perfect neutraal weergegeven en komen heel natuurlijk over. De detailweergave is voor een toestel uit deze klasse erg goed.

 Den ouwe is versleten en de nieuwe is...

...nog niet kapot ! Gelukkig maar. Mijn oude, trouwe muisje heeft vandaag zijn pensioengerechtigde leeftijd bereikt en werd dan ook in het hardware museum geplaatst. Het was één van de allereerste muizen met een draaiwieltje - iedereen stikjaloers en ik kon of wou met geen andere meer werken. Nu heb ik één van zijn nazaten gekocht : een Microsoft Wireless Optical Mouse Blue (womb???), je mag zeggen wat je wil van Microsoft - hun muizen vind ik ongeëvenaard.

[Lees origineel bericht...]

 Verhuis

Na weken inpakken zijn we eindelijk verhuisd, 2 dagen zonder telefoon, internet, televisie... Gelukkig hadden we nog de oude getrouwe communicatie middelen bij de hand, onze oren en onze mond en last but not least lichaamstaal. Ongelooflijk hoe vlot deze tools werken, en hoe begrijpbaar de boodschappen overkomen - smileys krijgen plots meer betekenis en een knipoog (en dat wist ik niet) is geen stilstaand beeld maar een beweging die uit weet-ik-veel hoeveel sequenties bestaat.
Life can be beautiful.