Archive : jul 2006

 Decathlon

Een paar maand geleden een nieuwe fiets gekocht in de Decathlon. Wreed content van totdat plots het kabeltje los kwam van mijn voorste versnellingsdinges. Bij nader onderzoek bleek gewoon heel mijn trapas los te zitten en daardoor was dat kabeltje los geschoten.

Geen paniek: garantie!

Dus bellen maar. Was dat efkes een degoutant telefoontje: "Garantie? We zullen wel zien! Klaar?? Toch niet de eerste drie weken, verkoop gaat voor en dan volgt de rest." Mijn vertrouwen in Decathlon lag compleet aan diggelen en ik was wreed op mijn p*k getrapt.

e-mail adres opgesnort van de verantwoordelijke - spitant mailtje gestuurd en binnen de 24u kreeg ik al antwoord. Of ik persoonlijk wou bellen met den die en den die. Kortom: een dag later mocht mijn fiets binnen en tegen de avond zou hij klaar zijn. Hoera! Maar toch met wrange gevoelens... Hoe komt het dat dat nu wel ineens kan? Omdat er iemand op zijn donder heeft gehad? Omdat ik een kwaad mailtje heb gestuurd? En wat met al die brave mensen die niet durven mailen? Moeten die nu 3 weken + 1 dag wachten omdat ik voor kruip??

´s Middags krijg ik telefoon: de fiets blijkt onherstelbaar, ze zouden de trapas moeten uitboren maar daardoor zou het kader beschadigd geraken. Ik kreeg een tegoed bon voor dezelfde aankoopprijs. Maar ik wou geen bon, ik wil gewoon kunnen fietsen en heb dus gevraagd om een nieuwe fiets met een goeie trapas deze keer. Die zou uit Frankrijk moeten komen en dus heb ik (hopelijk) tegen het eind van de week een nieuwe velo...
 

 Alweer een Flickr tooltje

Bertje´s foto´s

Maureen´s foto´s

Mijn foto´s

 Avondlunch op Antwerpen Plage

foto (c) Maureen Wattenbergh

Zalige plek - heel Antwerpen komt daar samen, jong en oud, in- en uitheems, hetero, lesbo, bi en wat nog meer.

Radio Minerva geeft dansles terwijl hoogbejaarde, gebruinde homofielen nog een laatste halve liter bier (uit de frigobox) achterover slaan.

Multiculti-dinges quoi!

 Eric Clavie - freelance copywriter

Knijpt er even tussen uit en doet dat met volgend berichtje:

 Vakantielectuur

Voor lui, met een glaasje witte wijn, in dat ene plekje schaduw in onze tuin, te lezen...

"In Essential Business Process Modelling, Michael Havey provides valuable insight into the subtleties of BPM and about the differences among the various BPM languages, standards, and approaches"

 Een goede daad

Vandaag gaan kayakken met Greet en de kinderen in La Roche en Ardenne (waar we vroeger gingen kamperen). Droog en proper op 200 meter van de finish aangekomen, zie ik daar ineens een man staan roepen naar zijn hond - een Duitse Brak. Die was op de schuine, stenen oever van de Ourthe terecht gekomen en kon voor noch achteruit. Zijn baasje was de wanhoop nabij want hij kon ook niet naar zijn hond, die stond te janken van miserie.

Ik mijn stoute schoenen aangetrokken en met Bertje voorin daar naar toe gepeddeld. Efkes gebabbeld met de eigenaar om de situatie goed in te schatten en zeker te zijn dat dat beest mij niet zou verscheuren, een Brak is nu eenmaal geen schoothondje, en dan naar de hond geroeid. Die kwam direkt kwispelend naar mij toe en ik had mijn kayak nog niet goed langszij gemanoevreerd (ja, ik ben niet voor niks een expert met kayaks :) ) of hij sprong al op mijn schoot.

20 kilo kletsnatte hond op mijn droge, propere broek en stinken dat dat doet zo´n nat beest. Kwam daar nog bij dat ik niks meer zag, dus maar op de tast naar de eigenaar geroeid.

Kortom: een blije eigenaar, een gelukkige hond, een vuile broek en een warm gevoel.

 Schilpie en Het Spook

Maureen en Bert zien mij altijd maar fotograferen waar ik ook ben en ´k vermoed dat dat besmettelijk is.

Dus vanaf vandaag plaatst Bertje zijn foto´s alhier: Het Spook.

En Maureen alhier: Schilpie.

Zij vinden het héél plezant om commentaar op hun foto´s te krijgen (hint, hint)

 De sultan der indiën op zijn olifant

Ik ga er geen woorden aan vuil maken. ´k Kan toch niet beschrijven hoe mooi het is. Gewoon gaan zien! DOEN! Want morgen is het gedaan! Voor altijd!!!

Info op Zomer van Antwerpen.

Op Flickr hebben ze een heuse groep gewijd enkel en alleen aan de olifant en de kleine reuzin. Zelfs de Gazet van Antwerpen spreekt al over deze Flickr groep!

 ebay is de max

Wat je daar soms aan spotprijzen kan kopen is onvoorstelbaar. Ik was al een tijd op zoek naar een klein digitaal fototoestelleke, eentje voor in de broekzak dat altijd en overal mee naar toe kan. Mijn S2iS is daar iets te groot voor en vooral iets te fragiel.

Uiteindelijk dit mirakeltje gevonden: een Canon IXUS. In de ustated nights of america ook wel de "digital elph" genaamd.

Kleiner dan een pakje sigaretten (nee, ik kan het niet nameten: ik rook niet meer!)

2.1 Megapixels en een piepklein zoomlenske. Ideaal voor gewoon in de broekzak dus.

Nu mag Bertje en Maureen (en Greet) ook al eens een foto trekken zonder dat ik erbij sta als een stresskikker op speed als ze m´n ander fototoestel vasthouden (die kleine handjes, die afstand tot het beton, brrrr).

 Elitair gezever

Ik loop er al maanden mee en krijg het niet uit mijn systeem. Dat ELITAIR GEDOE op BelgiumDigital (ik vertik het zelfs om er een link naar te leggen). De zogenaamde "fotografen" die rondlopen met een air die nog groter is dan hun camera. En owee als je niet beschikt over de juist DSLR met de juiste hoeveelheid "glas", kruip dan maar gauw terug onder je steen.

Dat noemen ze SNOBISTISCHE MATERIALISTEN, meneer en mevrouw. Mensen die nog steeds denken dat de dikte van hun portefeuille (of in hun geval de hoeveelheid Lenzen dat ze in hun bezit hebben) bepaalt hoe je bent als mens.

Vergelijk dat maar eens met Britse, Duitse, Franse of Amerikaanse fora. Les petits Belges moeten weer van hun minderwaardigheidsgevoel af door extra zwaar te overdrijven in hun uitgave, hun betweterigheid en hun commentaar.

Ik kom er nooit weer.

Voila, ´t is uit mijn systeem (en nu eens zien hoe snel ze dit berichtje vinden)

 Ochtendstond heeft...

...goud in de mond.

Sinds een paar jaar sta ik vroeg op terwijl daar helemaal geen reden voor is. Buiten een lichamelijke dan: mijn rug. Om half zes begint die te knagen en te zeuren en moet ik uit bed. Langer liggen gaat en slapen ook maar dat bekoop ik de rest van de dag.

Deze morgend hetzelfde verhaal: half zes wakker en opgestaan. Koffie gezet, banaan naar binnen gespeeld en wat zitten suffen achter mijn pc.

Totdat ik het lumineus idee kreeg om nu eindelijk eens wat fotookes te gaan trekken van den boerebuiten bij ´t ochtendkrieken. Dus, fototoestel op de rug, extra batterijen in de broekzak en de op de fiets gesprongen richting Lier.

F.A.N.T.A.S.T.I.S.C.H

Alles en iedereen slaapt nog, zelfs de dieren draaien precies in weekend mode. Stillekesaan start de dag, de zon komt piepen tussen de bomen en je voelt de warmte opkomen.

Dieren worden wakker, in de verte hoor je een paar jagers schieten en ik, ik schoot ook : foto´s.

 Ree

Nooit verwacht dat ik dat op 2 kilometer van m´n huis nog zou zien: een reetje.

´k Was tegen 70km/u van Lier naar Lint aan het rijden toen ze plots voor mij op de baan sprong en terwijl ze sprong deed ze nog een hüpschen sprong extra met de achterpoten.

Sprakeloos was ik - zo schoon!