Archive : apr 2006

 Kapotte Rug Part VIII

Na één maand thuis te hebben gezeten ben ik deze week terug gaan werken.

Niet goed gegaan: meer dan een uur zitten is moordend, regelmatig rondwandelen is de boodschap en zeker niet blijven stilstaan. Probeer dat maar eens met een buro-jobke gelijk het mijne. Mensen bekijken u nogal raar (maar dat begin ik gewoon te worden…) als je tijdens een vergadering heel de tijd over en ‘t weer loopt, geen moment stilstaat terwijl je met iemand in de gangen staat te babbelen en nogal rare bewegingen maakt op je stoel terwijl je zit. Maar ‘t moet want anders hou ik het niet vol.

De dokter wou me nog niet laten werken - de kinesist heeft me gewaarschuwd dat ‘k ging afzien. En gelijk hebben ze, allebei. Maar nog langer thuisblijven lag moeilijk - met klanten die ook hun problemen hebben die opgelost moeten worden en bazen die werk gedaan willen zien.

Op het thuisfront loopt ook niet alles van een leien dakje: Greet moet ‘t gras afdoen, de vuilbakken buiten zetten: kortom al het hef-, duw- en trekwerk komt op haar terecht, Bert wil zo graag voetballen met mij maar na 2 keer tegen de bal sjotten valt mijn rug uit elkaar, alleen Maureen heeft er weinig last van. Tot ze deze morgen nog eens op mijn schoot wou komen zitten (en nu ze 10 is, worden die momenten alsmaar schaarser) en zelfs dat niet ging :(

We zullen nog maar wat Dafalgan gaan inkopen zekers.

 Mini micro macro

Sinds ik via ebay een Canon AE1 heb gekocht, ben ik in het bezit van een prachtige lens: een 50mm 1.8 FD lens. Ongelooflijk lichtsterk ding en je kan ‘m gebruiken om macro foto’s mee te trekken:

Stuifmeel

Het is nog wel fameus klungelen: ik dien de lens (omgedraaid - het heet niet voor niks “reverse 50mm”) tegen de lens adaptor van mijn Canon S2iS te houden en dan proberen scherp te stellen. Automatisch gaat dit bijna niet - enkel als er verticale lijnen in het beeld zitten wil de S2iS scherp stellen, anders niet. Manueel scherp stellen op dit toestel gaat ook niet al te best. Mijn werkwijze: manueel scherpstellen en vast zetten en daarna gewoon de camera bewegen tot ik scherp in beeld krijg wat ik uiteindelijk op de foto wil. Dit is niet evident - het scherptegebied (DOF) bedraagt enkele tiendes van een millimeter denk ik.

Nu op zoek naar insecten die héél lang héél stil willen zitten (of anders gewoon dood zijn - dat zal ook wel helpen :)

 Renault Espace Part VIII

Je raadt het nooit - nog geen 15.000 kilometer verder en mijn Renault e-Space staat weer voor minstens 2 dagen in de garage.

Deze keer is de versnellingsbak om zeep - de boîte de vitesses begon wat raar te klinken net of één of andere onverlaat er een halve zandbak in had gegooid. Oh ja, de gaspedaal is ook nog eens blijven hangen terwijl ik volgeladen met kinderen over een klein macadammeke reed, ik heb ‘m met de hand moeten los trekken.

Voor de rest alles ok met the car…
En nu heb ik dus weeral een vervangwagen (ik heb het volledige gamma van Keddy al voor de deur gehad) een Citroën C4.

Citroën C4

Bert & Maureen vinden dat elke keer weer feest zo’n een nieuwe auto. ‘t Rare is dat bij elke auto een spin hoort ?!

 Eindelijk lente

Sinds een paar dagen kunnen we terug naar hartelust:

• buiten eten onder onze nieuwe parasol met kantelfunctie om de zon uit onze ogen te houden
• gaan fietsen zonder regenjassen, dikke truien, handschoenen en sjaals
• volop terug foto’s trekken van beesten en bloemen
• in de trommelhoeve hoeve-ijs gaan eten a volonté

 Nieuw stalen ros

Vandaag aangeschaft in den Decathlon. Een nieuw stalen ros, nadat de oude op welverdiend pensioen is gestuurd.

Eigenlijk was het eerst de beurt aan Greetje maar die vond haar goesting niet (te klein, te slecht zadel, te veel wielen, vrouwenpraat kortom), en dus heb ik er maar één gekocht. Mijn ouwe fiets was even versleten als de hare, neh.

 Onzelieveheersbeestje / ladybird

 Koffieschade & Logitech

Gezien we nogal wat last hadden van waterschade in ons huis, had ik me een “waterdicht” toetsenbord aangeschaft van Logitech.

Gisteren eens uitgetest met een tas koffie met suiker (yep, het meest stinkende, plakkerige goedje dat je in een toetsenbord kan gieten en nefast voor de elektronika). Toetsenbord leeggegoten en gedroogd en ‘t bleef gewoon doorwerken. Na een tijdje begonnen er hier en daar wel wat toetsen te blijven plakken en begon héél het ding te stinken naar de koffie.

Dus: schroevendraaiers bovenhalen en ding openvijzen maar. Ongelooflijk maar waar, geen druppel koffie te bespeuren onder het toetsenbordcondoompje (dat rubberen ding tussen toetsen en elektronika). En zelfs geen druppel erop ?!

Toetsenbord onder de kraan gehouden en laten drogen. Een uur later werkte alles weer naar behoren.

Dankuwel Logitech!

 In de krant

Grappig hoe ik spreek in dit artikel - de boodschap wordt juist overgebracht, maar ik spreek nooit in *zinnetjes* van maximaal 5 woordjes :).
Tekst wordt uiteraard aangepast en uitgeschreven door de journalist die het interview afnam (telefonisch - terwijl ik in een Chinees restaurant zat) en daar kan ik niks aan wijzigen. Al bij al een leuke ervaring!

 Psssst…

…

zaterdag zeker “Het Laatste Nieuws” kopen!

…

 Bèèèèh

 Minder valide - Kapotte rug Part VII

Om m’n rug sneller te laten recupereren moet ik de nodige beweging nemen: wandelen, fietsen of zwemmen.

Vermits mijn fiets kapot is en ik ‘m op zijn kop moet zetten om ‘m te repareren - wat niet gaat met mijn rug (catch 22) - kan ik dus niet fietsen.

Mezelf aan- en uitkleden in een krappe ruimte wordt een giller - ik vermoed dat ik in mijn onderbroek het zwembad zal moeten verlaten. Zwemmen zit er dus efkes niet in.

Dan gaan we maar wandelen - maar niet te ver. Nu hebben ze hier en daar een goede oplossing voor gevonden: rolstoelen. In Planckendael reserveer ik een rolstoel en gebruik die enkel als m’n rug niet meer toelaat verder te wandelen (ongeveer na 200 meter). Dan mogen de kinderen mij efkes duwen totdat ik wat gerecupereerd ben en dan kan ik weer 200 meter wandelen.

Beziens dat je dan hebt: nu weet ik pas wat alle mindervaliden continu moeten meemaken. Mensen gàpen je aan - zonder enige schroom. Soms, als ik zonder rolstoel vooruit strompel, lopen ze je vlakaf omver. Ze zien van ver dat je amper kan gaan en toch blijven ze *hun* pad volgen met botsingen tot gevolg én dan ontplof ik. Blèh, mensen, soms haat ik ze.

 Kapotte Rug Part VI

Gisteren voor de tweede maal op bezoek bij m’n fysisch geneesheer in ‘t UZA om de uitslag te aanhoren van mijn CT-scan.

Eerste verdict: je hebt een te rechte (?!) rug, een normale rug heeft een lichte S-vorm (in zijdelings aanzicht). De mijne is kaarsrecht waardoor er teveel spanning op de verkeerde plaatsen komt. Gevolg: slijtage op de onderste wervel en discus, maar dat wisten we al.

Mijn rugspieren zijn continu opgespannen wat niet goed is, dus méér kine om alles te relaxeren in de hoop dat m’n rug een normale vorm aanneemt en nog 14 dagen werkloos: nu te lang zitten is zéér slecht voor m’n rug.
Terug naar de balie voor een nieuwe afspraak. Wat blijkt: daar ligt nog een bladzijde met conclusies op die tot m’n CT scan behoren. De dokter riep mij efkes terug binnen met een bezorgd gezicht en wat er dan door je hoofd raast op die fractie van een seconde !? Botkanker? Fracturen? Zenuwen kaputt?

Blijkt dat er een opstijgende discus-hernia is ontdekt dus gelukkig niets echt ernstig maareuh, dat kunnen ze niet genezen door kinesitherapie. Als ik na veertien dagen nog last heb, gaan ze moeten opereren….

 Canon EOS 300V met 28-90mm

Yep, Werner goes SLR (not yet DSLR). Een Canon Eos 300V geEbayiseerd met een standaard 28-90mm lensken. Ik had al eerder een SLR (een Olympus IS1000) maar da’s toch niet het echte werk. Ik wil lenzen in mijn pollen hebben en kunnen vervangen indien nodig, en zelf een flits opzetten en écht leren fotograferen vooraleer ik de stap naar een DSLR zet.

Werken op film ipv digitaal zal me ook verplichten om méér na te denken over compositie en belichting en sluitertijd en DOF en wat-nog-meer.

Spessefecaases

• stijlvolle kleinbeeldreflex met nieuwe design handgreep,
• metalen lensvatting voor verwisselbare objectieven,
• snel en eenvoudig scherpstellen, zelfs indien het onderwerp niet in het midden staat,
• nieuwe sensor voor oriëntatiedetectie.

Autofocus-vlakken: 7 segmenten
Honingraatpatroon meetsysteem: 35 zones
Spotmeetmogelijkheid: ja
Pictogram programmakeuze: ja
Belichtingsmogelijkheden: P/TV/AV/M
Ingebouwde bracketing: ja
Multi-belichtingsmogelijkheid: ja
Belichtingscorrectiemogelijkheid: ja
Geheugenfunctie/pers. instellingen: -
Ingebouwde flitser: E-TTL
Aansluiting voor externe flitser: ja
Uitlichtingshoek vanaf : 24 mm
Preflitsfunctie: ja
Ingebouwde oogcorrectie: ja
Zoekerinformatie: sluitertijd, diafragma, belichtingscorrectie, e.a.
Tijd- en diafragma-info in zoeker: ja
LCD-infoscherm op body: verlicht
Sluitertijdenbereik: 30-1/2.000 sec
Max. flits-synchronisatietijd: X 1/90, FP 1/2.000
Filmgevoeligheidsinstelling (ISO): 12-3.200 iso
Scherptedieptecontrole: ja
Aansluiting afstandsbediening: ja
Gewicht body: 365g
Batterijen: type & aantal: 2 x CR2
Opmerkingen: HP zoeker, uniek gamma objectieven verkrijgbaar

 Wasspelden

 Te koop: Olympus IS 1000

Hij staat te koop: mijn ouwe trouwe vriend: een Olympus IS 1000. M’n eerste echte fototoestel na een Agfamaticsken (zo’n rits rats geval) dat ik van mijn ouders had gekregen toen ik met de Ziekenkas naar Zwitserland ging.

Maar: bieden dus! Op EBAY!!

Alhier

 10 jaar

…is ze geworden, ons Maureentje.

10 jaar geleden geboren in het Sint Augustinus in Wilrijk na maar 42 uur weeën. Al een geluk dat het zolang heeft geduurd of ze was op 1 april geboren.

Gisteren een 7tal giecheltrutten van dezelfde leeftijd op bezoek gehad voor een binnen-buiten knutselfeest met hapjes en drankjes. Al een geluk dat de zon er door kwam en dat heel de kudde naar buiten kon. Alleen hadden we niet gezien dat die korte plensbui onze gazon had omgetoverd tot een klein moeras met natte voeten tot gevolg.

Toch dolle pret!

Foto’s mag ik om deontologische redenen niet tonen - ‘k heb geen toestemming gevraagd aan de ouders. Maar toch één sfeerbeeld: